Schrijf mee!
« »

Fictie

DE OUDE MAN EN DE OLIFANT (6)

13 december 2012 | 119w | Jozef Faucompret | 0 |

Met hun droevige olifantenogen staarden zij terug naar het publiek. De blikken in hun ogen waren altijd wel enigszins anders: soms nieuwsgierig, soms melancholisch, soms gezapig, schijnbaar alwetend, afhankelijk van hun dagelijkse stemmingen en van hun individuele karakters. Het publiek merkte dat niet of nauwelijks op; voor hen waren de olifanten onveranderlijk. De apen waren grappiger en speelser, vol van rusteloze energie. De tijgers en leeuwen waren intimiderender door hun gracieuze, sluipende bewegingen. De krokodillen waren vreesaanjagender omwille van hun schijnbare ombeweeglijkheid die hen er vaak als standbeelden of replica`s van henzelf deden uitzien, tot zij plotseling bewogen of hun muilen opensperden of sloten, tot zij met onvoorstelbare snelheid in hun poelen doken en het publiek de adem benamen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »