We zaten samen in de klas. Op nauwelijks twee meter van elkaar. Altijd weer zaten we te grappen en te grollen, we sleurden de groep mee en hadden over alles een uitgesproken mening, die we met veel vuur verkondigden.
Alleen, als het over onze diepste gevoelens ging, dan zwegen we. Dan schreven we elkaar ellenlange brieven. Over mensen en dingen die we graag hadden. Maar nooit een woord over onszelf, wat we voor mekaar voelden. Goede raad met betrekking tot anderen, dat wel, maar nooit voor onszelf. Drie jaar hebben we in stilte gedacht: hoe zit dat nu eigenlijk tussen ons? En toen schreef je ineens: ik kan dit niet meer aan. Nooit heb ik nog iets van jou gehoord.
« Resetten
Bo van Kamer »
« Resetten Bo van Kamer »
Mensen
Pennenvriendin
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Resetten Bo van Kamer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Benny ontroerend, stuur dit stukje op!