De dag waarop Gerhard onverwachts een steeds strakker gespannen plastic zak over zijn hoofd heen voelde, zou hij zich nooit meer herinneren, omdat het zijn laatste dag in het ondermaanse was. Zijn brein werkte op volle toeren, in een poging om binnen de gegeven tijdslimiet een causaal verband te vinden, dat zijn onderbewustzijn wellicht allang had opgevangen middels onuitgesproken maar concreet werkzame wetten van observatie en logica. Vijanden en jaloerse types genoeg. Hadden ze niet een paar dagen kunnen wachten? Nu zou hij de achttiende verjaardag van zijn dochter moeten missen.
Een peilloze angst doorkliefde zijn reeds evaporerende ziel. Een allerlaatste stuiptrekking van zijn benen voordat een verre stem hem terugriep naar de harmonieuze toestand van vóór de conceptie. Amen.
« Duikelaar
« Duikelaar
Fictie
Rien ne va plus
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Duikelaar
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties