Hij telt ze niet, maar zet gewoon stappen. Veel verder dan de goeroes hem verplichten. Aan verplichtingen heeft hij een hekel. Hij zegt niet meer tegen z’n vrouw hoe laat hij thuiskomt. Als hij zegt ‘vier uur’ en om haar niet ongerust te maken om half vier de sleutel in het slot steekt, verwacht ze dat de volgende dag ook weer. En wordt dat, omdat hij ergens een praatje maakt, kwart voor vier dan vraagt ze: ‘Waar bleef je nou?’ Dus noemt hij geen tijd meer.
Maar daar heeft ze wat op gevonden, in samenwerking met de moderne tijd: een mobiele telefoon voor senioren, met grote toetsen. Het knopje ‘Stil’ vond hij algauw – dat van haar is moeilijker te vinden.


Leuk, maar ik kan me zo’n soortgelijk stukje nog herinneren. Terug in de tijd. Klopt dat?
Seniorentijd, ik gun het iedereen. Helaas zijn er ook genoeg die het niet hebben gehaald. Een uitknopje is verdomd handig maar soms…niet aanwezig ipv alleen maar moelijk te vinden.