‘Hansje! Ben je nu eens klaar?!’
…
‘Hansje! We moeten over tien minuten weg!’
…
‘HANSJE! Doe eens open?!’
‘Ik ga niet.’
‘Hoezo, ga je niet?’
‘Gewoon, geen zin.’
‘Geen zin? Ik snap dat je het nu even moeilijk hebt nu het uit is met Rob.’
‘Bob!’
‘Ach, het is maar één letter verschil. Ik heb voor jou urenlang in de auto gezeten om die ene peperdure jurk op te halen, ik heb daarvoor mijn zakenlunch moeten verplaatsen en nu ga je niet?! Wat is er dan aan de hand?’
‘Hij past niet.’
‘Wat, de jurk? Hoe…’
‘Nee, mijn nieuwe ring.’
‘Maar lieverd, je hoeft vanavond toch geen ring om? Wij gaan natuurlijk die Televizierring winnen! Kom, we moeten nu echt gaan.’
« Seniorentijd
Stranding »
« Seniorentijd Stranding »
Communicatie, Cultuur
Het laatste script
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lousjekoesje of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Seniorentijd Stranding »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De uitreiking van de Televizierring, daar heb ik leuke herinneringen aan. Allereerst de mooie locatie, Carré en dan alle BN’ers die zomaar langs mij heenliepen. In de hoedanigheid van beveiliger kom je nog eens ergens, nog een leuk gesprek gevoerd met Dieuwertje, helaas had ze niet gewonnen.
Leuk stuk om te lezen.