‘Lichten uit, tijd om te slapen’, zeiden onze ouders.
‘Ogen open, nog veel te wakker.’ Dát voelden mijn zus en ik.
“Geen ja en geen nee” kon en kan altijd. Als lange tijd geen ja of nee volgde op het spervuur van vragen, schakelden we uit verveling over op “Ik zie, ik zie”.
We kenden onze slaapkamer van buiten: Het witte behang met verfstrepen van pastel, de donkergroene gordijnen met Disney-karakters, het crèmekleurige hoogpolig tapijt en alle beeldjes in onze letterbakken; de kikkertjes mijn favoriet.
‘Ik zie niet, ik zie niet wat jij ook niet ziet. En de kleur is…’
Aan de binnenkant van onze ogen zagen we de bijzonderheden van ons domein haarscherp.
Tot het licht echt uit ging.
Persoonlijk heb ik geen herinnering aan “lichten uit” geuit door mijn ouders. Bij ons was het meer zelfregulerend, als nummer 8 was het zaak om te luisteren naar oudere broers…
1 Van de 8 dus! Zou je een tv programma van kunnen maken ;-(
Maar jee ja dat zijn veel opvoeders voor de jongste.
Ik had er maar 2, en door hen ‘moest’ ik op dansles (“dat moesten wij, dus zíj ook!!”)
Leuke herinneringen met je zus.
Die spelletjes speelden mijn broer en ik ook vaak. En: Iemand in gedachten nemen.
Wij hadden wel een eigen slaapkamer, maar op vakantie en uit logeren moesten we wel altijd bij elkaar op de slaapkamer. Vaak ook in 1 bed.
Nu hij een dochtertje heeft doen we die spelletjes weer.
Wij zeiden trouwens: “Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is… (paars bv)
Ja inderdaad Lousjekoesje, de kleur was de enige hint. Leuk om ook een herinnering aan jouw kindertijd te lezen (en dat de nieuwe generatie het spelletje ook weer speelt)
Ik zie…dat de winst voor jou is deze week! Hartelijk gefeliciteerd.
Ja ik zie het ook! Dat had ik niet gedacht, wat een verrassing
Alice, ik feliciteer je met de winst op een wedstrijd die… er niet was? Ik begrijp er geen hol meer van. Leuk verhaaltje, dat wel.
Voor de volledigheid:
van buiten – vanbuiten
Tot het licht echt uit ging – Tot het licht echt uitging.
@Alice: niet gezien, toch gewonnen, gefeliciteerd!
Dank je Lousjekoesje en Han. @Han, het was mij ook niet duidelijk. Bij het typen van mijn stukje zag ik dat ” het teken van de week was. Op de startpagina kon ik daar ook niets van vinden.
Ik ging er eigenlijk van uit dat het ‘geen thema’ was, dus geen ‘winnaar’. Ben ik het tóch:-).
Dank voor je aanvullingen.
Alice. Een rare gang van zaken. Heel onduidelijk. Waarom?
Er gebeuren meer rare dingen. Een week of twee geleden had ik uitgerekend dat bij de huidige frequentie ergens in januari het 20.000e stukje zou worden bereikt. Afgelopen weekend stond de teller plotseling op 20.000. In werkelijkheid zijn er natuurlijk veel meer stukjes gepubliceerd, maar de stukjes van mensen die hun account hebben laten verwuijderen, zijn niet meer in de statistieken opgenomen.
Klopt inderdaad. Pas als je een stukje schrijft of schreef, kon je ontdekken dat het leesteken ” het “themawoord” van de week was. Het stuk van Alice voldeed hier aan.
Met de aantallen wordt vaker gegoocheld.