Verslagen Feyenoorders liggen in het gras. Ik verwissel mijn Feyenoordshirtje voor een shirtje met een Griekse held erop, want je kunt je beter niet in een Feyenoordshirtje in de Amsterdamse binnenstad vertonen.
Roma, heet het restaurant. Er wordt gefeest. Ik ruk de deur open, pak mijn trompet en speel zo hard als ik kan: Hand in hand kameraden… ‘Feyenoord is onze aartsvijand!’ schreeuw ik. Op de achtergrond tv-beelden van feestende Romasupporters.
In een versierde stoel zit een oude vrouw. ‘Mamma is negentig geworden,’ zegt Mario – hoe anders? – met een Italiaans accent. ‘Papà e mamma zijn gastarbeiders uit Napoli. Maar we zijn voor Roma. Wil je wijn en pizza, Hans?’
‘Ik lust geen kaas.’
‘Mamma mia! Sommige Nederlanders worden nooit Hollanders.’
Ja, dit geeft een grote glimlach.
Het was lang onrustig in de stad. Altijd die vernielingen vind ik verschrikkelijk. Gelukkig vinden veel mensen dat!
Toch heb ik vannacht ook gelachen om een stel deugnieten. Eentje bonsde erg hard om de deur van buren in de straat. Hij riep:’Feyenoord heeft verloren en ik mijn sleutel. Woon ik misschien hier?’
Levja. Haha, geweldig! Schrijf er een stukje over (het verhaaltje zit al in mijn hoofd!), hartje gegarandeerd.