Ik groeide op zonder vader, maar had de liefste moeder.
‘Je vader moest weg,’ zei ze. ‘Demonen kwelden hem. Hij wilde ons niet tot last zijn.’
Zij miste hem, dat was duidelijk.
‘Je hebt zijn talent,’ zei ze vaak, ‘de gave van muziek.’
Hij was een begenadigd trompettist en ik bijna. Dagelijks werkte ik alle toonladders af.
‘Maria,’ zei ik tegen mijn moeder, ‘zal ik hem ooit vinden?’
‘Als ik sterf geef ik je de sleutel.’
Ze stierf en ik vond haar briefje.
Nu sta ik aan de voet van de berg. Boven, een huisje. Er brandt licht.
Ik speel: G-E-E-F rust D-E rust B-E-D-E
Ik wacht. Hij antwoordt met een warm Ave Maria.
Ik ben vernoemd naar mijn moeder.
« Pianist met notenallergie
Trompettist van de duivel »
« Pianist met notenallergie Trompettist van de duivel »
Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Echo
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Pianist met notenallergie Trompettist van de duivel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi. Ik moest even denken. Ik denk dat je het ‘Onze Vader’ bedoelt.
Dank voor je reactie Levja.
Ik bedoel echt Ave Maria, waarmee de vader antwoordt. Wees gegroet Maria. 😀
Mooi Hadeke, zie het hele tafreel voor me onderaan die berg.
Heel mooi.
Ja, dat de vader het Ave Maria speelde, begreep ik direct.
Ik dacht aan het ‘Onze Vader’ bij je zin:’Ik speel: G-E-E-F rust D-E rust B-E-D-E’ Bijvoorbeeld de vierde bede is: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood …’
Heb je bewust geen punt gegeven aan het einde van de zin?
Misschien denk ik weer te veel door!
Het weesgegroet is dacht ik ook een bede, in ieder geval een gebed.
De hoofdpersoon speelt de noten G en E en E en F etc op haar trompet. 😀
Ah, ja, vandaar de hoofdletters … De muzieknoten van A tot en met G …
Het maakt je stukje nog mooier. Is het misschien een idee om in plaats van het streepje – de ~ te gebruiken. Lijkt al meer op een muzieknoot.
Nu vat ik ook gelijk rust. Ook daar zijn diverse soorten in.
Communiceren via muziek, daar kan ik me wel in vinden. Zelf geniet is vaak van de muziek van twee of drie eeuwen (of nog langer) geleden. Dan besef ik ook de eeuwigheidswaarde ervan.
Mooi verhaaltje.
Zijn die noten ook van een bestaande melodie? Het klinkt wel, maar ik herken het niet.