“Wat denk je wel dat je aan het doen bent, jongeman?”
Het was nogal druk in de wachtzaal op perron 10, een pareltje van Art Deco uit het begin van de 20e eeuw, maar Lady Sophie had – zoals steeds – de meest comfortabele stoel.
Ze legde haar boek voorzichtig neer, een eerste druk van ‘Homicide on the Western Rapid’ van Dame AC Miller. Lady Sophie was in een ronduit slecht humeur, ze was in het verhaal net aanbeland waar de briljante rechercheur Benoni Pommier op het punt stond de gruwelijke misdaad te ontrafelen.
“Als je mijn handtas niet meteen loslaat, kun je maar beter beginnen te bidden. Laat je ongetwijfeld zeer zeldzame kleine grijze cellen hun werk nu maar vlug doen.”
« Trompettist van de duivel
Hemelvaartsdag op Schiphol »
« Trompettist van de duivel Hemelvaartsdag op Schiphol »
Communicatie, Fictie
Loslaten, zei ze
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Trompettist van de duivel Hemelvaartsdag op Schiphol »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herve. Heel kordaat van Lady Sophie! Die staat haar mannetje wel en bij gebrek aan fysieke overmacht (veronderstel ik), weet ze goed gebruik te maken van haar welbespraaktheid. Mooi gebruik van de kracht van woorden.
Mooie ontknoping. Goed naartoe geschreven.
Kleine vertyping: ‘… op het punt stond te de misdaad te ontrafelen.’ De ’te’ mag weg.
Heerlijk, Herve, je neemt me helemaal mee naar Miss Marple.
Toen was misdaad zelfs nog verfijnd.
Hi,
@Hadeke: aangepast ondertussen.
Dankuwel