‘Ach, ze voldoen gewoon aan hun verplichting.’
‘Nou, tante Greet, het is toch leuk dat u op Moederdag in het zonnetje wordt gezet? Al die bloemen… uw rolstoel lijkt wel een praalwagen.’
‘Acht kinderen, het hoort niet dat je er twee overleeft. En die andere zes, waar waren ze verleden week zondag?’
‘Uw zoon komt toch altijd?’
‘Ja, en snel weer weg. Naar die moeder van mijn schoondochter. Ik mag haar niet.’
‘Die schoonmoeder?’
‘Ook niet.’
‘U krijgt weer bezoek, tante Greet!’
‘Mijn kleinkind met achterkleinkind. Ze is nog een tiener. Ze houden haar een beetje uit het zicht. Maar ik veroordeel haar niet, hoor. Dacht je dat alle acht van mij gewenst waren? – hier, geef dat kind dit bloemetje!’
« De ‘Ik van Wc-eend-coach’
De lange weg »
« De ‘Ik van Wc-eend-coach’ De lange weg »
Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Tienermoederdag
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De ‘Ik van Wc-eend-coach’ De lange weg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties