‘Nee, in het verleden leef ik niet. Van mij geen biografie. Maar als de toekomst stilstaat, is je necrologie al voor je opgeschreven, begrijp je?’
‘Ja, dat is zo, we zijn mensen van de dag.’
‘Precies. Kijk, wat de mensen van mij denken interesseert me niet. Ze kunnen beter over me lullen dan van me vreten. Maar waar ik mee zit hè, is mijn pensioen. Mijn verleden wordt na mijn dood haar toekomst.’
‘Ik begrijp je niet, Jaap…’
‘Nabestaandenpensioen, is daar nog wat aan te doen, denk je? Greet is wel hertrouwd.’
‘Dat maakt niet uit. Volgens mij heeft ze dan toch recht op nabestaandenpensioen. Geen zorgen.’
‘Daar was ik al bang voor. Zie je wel, dat verdomde boterbriefje ook…’
« De heer Vreeswijk wil geen necrologie
Opgenomen »
« De heer Vreeswijk wil geen necrologie Opgenomen »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Boterbriefje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« De heer Vreeswijk wil geen necrologie Opgenomen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Een ding staat vast: het huwelijk (ook ex) is de hoeksteen van de economie.
Mooi begin, grappig einde en een goed punt.
Berdien. Denk je?
Blijkbaar heeft Jaap na de breuk niet opnieuw het grote geluk kunnen vinden… is zijn toekomst op dat moment stil komen te staan? Verdrietig wel
Alice. Gelukkig is het fictie.