‘Heb je er al over nagedacht, Vreeswijk?’
‘Waarover, nicht Alida?’
‘Wat ik moet zeggen.’
‘Wanneer, Alida?’
‘Als het eenmaal zover is met je.’
‘Neen, Alida. Dat heb ik niet. En dank je wel, die tompouce blief ik niet meer. Ik hoef mij nergens zorgen over te maken, zei de dokter.’
‘Nee, nu nog niet…’
‘Moet ik soms mijn necrologie schrijven en alvast op de plank leggen?’
‘Zou wel handig zijn. Dat gebeurt wel bij bekende mensen.’
‘Ik ben niet bekend, Alida.’
‘Voor mij wel, Vreeswijk.’
‘Het interesseert me niet wat jij van mij vindt. En misschien ga jij wel eerder. Heb je je premie wel betaald, Alida?’
‘Wat ga je dan zeggen?’
‘Dat ik niet voor jouw begrafeniskosten ga opdraaien.’
« Foutje, bedankt…
Boterbriefje »
« Foutje, bedankt… Boterbriefje »
Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
De heer Vreeswijk wil geen necrologie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Foutje, bedankt… Boterbriefje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een suggestie Han, uitvaartkosten in plaats van begrafeniskosten, nee, helemaal niet fout, wellicht optisch wat mooier. Grt
Luc, in een dialoog zoals deze, komt voor mij het wat informelere ‘begrafeniskosten’ beter tot zijn recht.
Vanuit dat oogpunt, heb je gelijk. Grt
Lekker dialoog, weer. Hopelijk menen ze niet wat ze zeggen. Her is ook een gevoelig onderwerp.
Het woordje ‘blief’ geeft zo mooi weer met wie we te maken hebben. Brengt gelijk een sfeer mee. Prachtig woord.
Alice, zo langzamerhand weten we wie en wat Vreeswijk is, hoop ik.
Jazeker, en ik vind het zo mooi, dat ik me door een zo’n woord direct een voorstelling van de heer, zijn omgeving en nicht Alida kan maken.
Alice. Ik moet het met een beperkt aantal woorden doen. Soms wel jammer.