In de Johan Cruijff ArenA begint Mick Jagger zijn bekende danspasjes te maken: ‘If You Start Me Up’. Charlie Watts zit rustig zijn eigen ritme te volgen. Geen drumsolo zoals bij ‘In A Gadda Da Vida’ van Iron Butterfly. Maar als een broze vlinder gaan zijn handen razendsnel op en neer, in het belang van het team.
Keith Richards’ gitaar hangt op zijn knieën, Ronnie Wood blaast nog meer rook over het podium.
Ik zie mijn jeugd, het pick-upje met het deksel als speaker. Mono. Platenlabel ‘Decca’ draait rond, zoals zoveel als Keith gaat zitten en de akkoorden inzet: ‘As Tears Go By’.
Je jeugd krijg je in consignatie, betaal je met volwassenheid die met ‘The Last Time’ voorbij is.


Het einde van een tijdperk Han. Velen met jou treuren om het verlies. Grt.
Luc. De harde werkelijkheid.
De band van mijn vader en ken hun muziek uit mijn hoofd.
Lisaoomen. Jullie hebben een goede muzieksmaak!