‘Wat lijkt u zo aantrekkelijk aan deze functie?’
‘Geld.’
‘Geld?’
‘Ja, ik wil ook een keertje Grolsch kunnen kopen in plaats van altijd dat goedkope zwerversbier.’
‘Heeft u ervaring met consignatiediensten?’
‘Niemand wordt met ervaring geboren. Die doe je in de praktijk op.’
‘Aha.’
‘Blurrrp!’
‘Pardon?’
‘Blurrrp!’
‘Juist, ja… Kunt u een VOG overleggen?’
‘Kan ik altijd proberen. Niet geschoten is altijd mis. Blurrrp!’
‘Sorry, maar waarom bent u steeds aan het boeren?’
‘Door dat goedkope zwerversbier natuurlijk!’
‘Tijdens een sollicitatiegesprek?’
‘Moet ik het dan soms inhouden? Houdt u altijd uw scheten in? Blurrrp!’
‘Wilt u deze baan eigenlijk wel?’
‘Ja, anders zat ik hier toch niet? Blurrrp!’
‘Wilt u trouwens iets drinken?’
‘Ja, doe maar een biertje. Grolsch, graag…’
« Charlie Watts – You can make a grown man cry
Pittige moeder »
« Charlie Watts – You can make a grown man cry Pittige moeder »
Fictie
Ontwapenend eerlijk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Charlie Watts – You can make a grown man cry Pittige moeder »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi geformuleerd antwoord op de ervaring. Heel sterk. Grt.
Eerlijk gezegd komt het ietwat ongeloofwaardig op mij over. Ik denk wel dat dit aan mij ligt. Geen enkele ervaring met consignatiediensten laat staan met VOG.
Luc, daar krijgt de sollicitatiecommissie inderdaad geen speld tussen.
Levja. Dat ligt zeker niet aan jou. Ik heb vroeger regelmatig sollicitatiegesprekken gevoerd. Later zat ik zelf in sollicitatiecommissies. Wat ik daar meemaakte kwam niet alleen ongeloofwaardig, maar zelfs onaannemelijk, onwaarschijnlijk, onbedachtzaam, onbehaaglijk, onbenullig, onbeschrijflijk, onbetamelijk en ongerijmd op me over.
Fictie wordt vaak overtroffen door de realiteit.
Mijn stukje is een samenvoeging van diverse ervaringen op dat gebied, speciaal voor 120w tot één verhaal samengevoegd.
Heb zelf weinig gesolliciteerd in mijn leven maar vindt het wel goed geschreven maar overdreven als ik zo kan zegen.
Soms kunnen weinig woorden kracht bijzetten. In dit geval voegt dit stukje voor mij geen enkele waarde toe tot het voor mij begrijpelijk maken van het woord consignatie. Dus ik geef dit in bewaring aan de afzender 😉
Lisa. Dank voor je reactie. Zie mijn opmerkingen hierboven aan Levja.
Zo te lezen is het maar goed dat ik niet de allervreemdste ervaringen met sollicitaties heb opgeschreven.
Overigens schrijf ik meestal geen journalistieke columns en in fictie kun je de realiteit ook overdrachtelijk en ironisch weergeven.
Levja. Mooi nuchter weergegeven reactie. Ik zal dit in potentie waardeloze stukje dan ook graag in bewaring nemen.
@Cesar: leuk je hier weer eens te zien! Zijn je ervaringen gebaseerd op je rol als commissielid? Ik kan er nog wel een paar toevoegen als sollicitant…. Wat dacht je van een afwijzing na een gesprek, omdat je te ver weg woont?
Wat onbeschoft. En dus deels waargebeurd.
Eerst dacht ik: waarom is hij dan uitgenodigd voor een gesprek? Het kan dat de sollicitatiebrief juist wel geloofwaardig is. Misschien heeft iemand anders die wel voor hem geschreven. Een beetje overdrijven is bij een sollicitatie toegestaan. Liegen gebeurt zelfs ook. Ook mondeling, ook al is dat al lastiger. Bij het gesprek vallen ze dan wel meestal door de mand.
Lisette. Ik heb vrij onwaarschijnlijke situaties meegemaakt; aan beide kanten van de tafel onaangepast, onbeschoft en cynisch gedrag. Wat ik wel ‘ontwapenend’ vond, was een sollicitant voor de functie van rechter. De overige leden van de sollicitatiecommissie stelden alleen vakgerelateerde standaardvragen. Ik vroeg hem ineens of hij ook hobby’s had. Hij schrok zo van mijn vraag, want op zijn CV stond alleen maar juridische ervaring, dat hij als een rederijker uitgebreid begon uit te leggen waarom het woord ‘hobby’ hem niet beviel. Ongewild gaf hij zo toe een wereldvreemde vakidioot te zijn, terwijl rechters geacht worden midden in de maatschappij te staan.
Afwijzing vanwege de afstand… Flauw excuus. Heb je nog gevraagd waarom ze je dan überhaupt hadden uitgenodigd?
Lousjejoesje. De opties die je noemt zijn inderdaad mogelijkheden. Het kan ook zijn dat iemand helemaal zichzelf is en puur voor de centen solliciteert en dat in zijn ongecompliceerdheid ook gewoon toegeeft. Een andere mogelijkheid kan zijn dat hij verplicht moet solliciteren van bepaalde instanties. Je hebt ook mensen die zeggen wat ze echt denken en geen zin hebben om een toneelstukje op te voeren. Het kan zelfs zijn dat zo iemand nog wordt aangenomen ook, omdat geen zinnig mens een bepaalde functie wil hebben. Er is heel wat vies, vuil, goor werk waar je ook nog eens bijzonder slecht voor krijgt betaald. Lang geleden had ik een vakantiebaantje in een fabriek waar voornamelijk moordenaars, verkrachters en vechtersbazen werkten.
Was je de ‘good’ of de ‘bad’ guy aan tafel Cesar? Heb zo’n vermoeden. Leuk stukje by the way.
Mien. Ik ben ’the good, the bad and the ugly’ tegelijk, aan het toetsenbord.
Dan zeg ik alleen nog:
‘Skiete Willie!’
🤣