Ergens tussen hoop, leven en het leven laten bracht hij een beschermlaag aan. Zolang hij er niet aan dacht, bleef die wel zitten, dacht hij.
Voor zijn gezin leek het een niet-doorlatende isolatielaag, waar geluid niet doorheen drong. Voor hem meer een verzachtende schuimlaag tegen de ergste herinneringen. Op 4 mei waterdoorlatend, met de grootst mogelijke moeite te stoppen. Een slechtonderhouden dijk, waarachter hij niet dorst te kijken, maar waarover de herinneringen als golven de uiterwaarden blank zetten. Ieder jaar weer. Ook al was het voorjaarswarm, de koude drong door alles heen, tot op het vernederde bot.
De flinterdunne beschermlaag had geen veerkracht meer. Het schuim was gesmolten, heden en verleden vergroeiden als wervels zonder segment tijdloos pijnlijk met elkaar.
« Verklaringen
Koud kantoor »
« Verklaringen Koud kantoor »
Cultuur, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Op 4 mei wordt het steeds stiller
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Verklaringen Koud kantoor »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hier voel ik dus de emotie van mijn ouders, vooral van mijn moeder.
Echter met te mooie woorden neergezet. En ik hoop dat je dit niet als een aanmerking zie. Het is voor mij een gevoel. Ik weet ook geen raad met het schrijfthema van deze week.
@Levja. Ik vertolk het gevoel van mijn vader. Metaforisch geschreven, welbespraakt zoals mijn vader als vertegenwoordiger was.
@Han. Ondertussen al 3 keer gelezen. Knap gevoelig. Dikke duim.
@Tiny. Hartelijk dank voor je aardige, sympathieke reactie.
Mooi weergegeven, Han. Met de stijl niets mis. Wel kan ik me vinden in de opmerking van Levja. Uit jouw antwoord blijkt dat je de stijl en de woordkeus van je vader hebt gehanteerd. Dat maakt het voor jou herkenbaar en persoonlijk, de lezer ervaart dat anders, die heeft je vader immers niet gekend.
Het literair niveau is wel hoog; misschien dat in je vader ook een schrijver school.
@Ewald. Des te meer een reden om de lezer – wat dit betreft – met mijn vader kennis te laten maken.
Ik wil nog graag even benadrukken dat ik het bijzonder mooi geschreven vind. Alleen ik zag en hoorde mijn moeder. Zij had heel veel gevoel voor taal en toch heel weinig scholing genoten. Vanwege de oorlog. Ik denk in deze periode vaak aan haar. Zij is deze maand drieëntwintig jaar geleden overleden en ik denk vaak: gelukkig dat ze dit nu niet hoeft mee te maken.
@Levja. Dank je wel. Mijn vader is 24 jaar geleden overleden. Een metaaldraaier met alleen het zogenaamde 7e en 8e leerjaar, die zich tot vertegenwoordiger heeft opgewerkt. Als hij zijn rapporten schreef, vroeg hij mij vaak hoe je bepaalde woorden precies schreef. Aan woordenschat ontbrak het hem niet. Diep en diep respect voor hem met veel liefde.