Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Ontmoeting

3 april 2020 | 120w | Willem Olierook | 4 |

Ik kwam hem in de Hema tegen. Een tel lang wilde ik hem omhelzen, maar het flitste door me heen dat dit nu verbannen is naar verre herinnering en vage toekomst. De herkenning was wederzijds.
Schutterig namen we elkaar op. Hij, bijna kaal, een buikje, maar nog steeds die olijke blik.
Hoe ziet hij mij? Grijs, in plaats van m’n lange donkere haar, maar nog steeds ‘in good shape’.
‘Goh, Guus, om jou nu hier tegen te komen. Je was toch naar Amsterdam verhuisd?’ was mijn eerste reactie.
‘Klopt Wim, maar daar heb ik niet zo lang gewoond. Ik miste de velden, de sloten, zelfs de kassen.’
‘Wat brengt je dan hier in Apeldoorn?’
‘Dat is een lang verhaal.’
‘Vertel.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »