Ineens was daar kanker. Zomaar, bij ons in het dorp. De vader van een vriendje kreeg het, aan zijn lever. Binnen enkele weken was hij dood. Ik wilde dat ook.
Jarenlang heb ik door slecht te eten, veel te drinken en zwaar te roken tevergeefs geprobeerd de kans op kanker te vergroten. Want voor zelfmoord ben ik veel te laf. Altijd al geweest. En het lijkt me zo naar voor degene die mij ,bijna of geheel levenloos, zou vinden. Ik zou, mijzelf kennende, de klus trouwens hoogstwaarschijnlijk verkloten.
Nu is er een nieuwe ziekte: corona. Te bang om anderen aan te steken, houd ik mij keurig aan de regels die verspreiding moeten voorkomen. Maar stiekem heb ik toch weer hoop.
« Ontmoeting
Piripkura »
« Ontmoeting Piripkura »
Maatschappij
Hoop
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van tslinger of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Ontmoeting Piripkura »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat ik weet door door levenservaring geven juist zij, die in ware nood zijn, niets aan. Wend je tot Frank, de redacteur. Hij is hierin doorgestudeerd.
Dank je @levja, maar ik heb mijn noodkanalen ??.
Fijn zo. Nu is niet alleen de lichamelijke nood groot, zeker ook de geestelijke zorg. Misschien dat onze Frank nu zeker zelden op deze site is. Heel begrijpelijk. Zorg goed voor jezelf. Dit geldt voor iedereen overigens.