‘Goedemiddag. Is dit mandje schoon?’ vraag ik aan het meisje in de supermarkt dat winkelwagentjes met een doekje staat te ‘aaien’.
‘JAHA!’
‘Kan het niet wat vriendelijker?’
– geen antwoord.
Met mijn door het mondkapje beslagen leesbril, lees ik dat ‘Oma’s’… in de bonus zijn.
Oma heeft geen conserveringsmiddel, lees ik moeizaam. Hoelang zou ze al opgebaard zijn? O, ze blijft goed tot 5 november. Dus kan ik haar morgen nog in de oven stoppen. Er zitten wel rare uitstulpinkjes op haar… gehaktballen, zie ik nu.
Ik kwak het mandje voor de voeten van het meisje: ’De volgende keer wat vriendelijker, graag.’
‘JE bent onbeschoft, ik haal mijn teamleidster erbij.’
Die geeft haar na mijn uitleg een reprimande.
Tja, oma’s tijd…
Het mandje schoon? Een vraag die nog maar een jaar geleden zwaar overbodig was. Tja, iets bijverdienen in de supermarkt, dat doen er meer, en dan komt zo’n vervelende man die ook nog vragen gaat stellen. Daar was ze natuurlijk niet voor gekomen. Ik zie de reactie van de welwillende winkelmedewerker voor me. Ik vraag mezelf hardop af of ik hetzelfde gedaan had…maar dat terzijde. Zoals altijd…een verhaal heeft 2 kanten. Jouw belevingswereld kan ik me ook voorstellen Han. Grt
Luc, ik ben vriendelijk. Dat kan zo’n meisje ook zijn. Meer hoeft niet. Dit is geen kwestie van twee verhalen, maar van onacceptabel gedrag.
Overigens zijn de meeste jongens en meisje daar vriendelijk, behulpzaam en wel beleefd.
Het (waargebeurd?) verhaaltje rondom het supermarktmeisje vind ik leuk om te lezen. Zo’n opmerking zou ik zelf nooit tegen een onbekende maken (wel denken) maar wel tegen een kennis.
Begrijp ik het goed dat ‘oma’ hier een eetbare pop is dat in de oven moet? Ik dacht eerst dat je door het mondkapje en beslagen bril maar een deel van de titel kon lezen. Ik kom nu op ‘stoma’, een ‘oma’ die je in de oven moet stomen.
Grote woorden, Han. Onacceptabel gedrag. Ik denk dat het meer een kwestie is van management. Je kunt niet iemand verantwoordelijk houden voor iets wat je niet hebt uitgelegd. Indien het management instrueert dat het meisje de mandjes schoon moet maken zonder het belang ervan uit te leggen, het hoe en waarom, krijg je idd taferelen zoals door jou omschreven als het aaien van de mandjes. Ik wil niet beweren dat het meisje dom is maar niet juist geinstrueerd lijkt me van toepassing gezien haar reactie. Onbeschoft? Wellicht, ja. Onacceptabel…nee. Doet verder niets af aan het leuke verhaal, vandaar ook de waardering. Grt
Het gaat erom hoe ik te woord word gestaan. En ik accepteer dat niet van zo’n snotneus.
En dat zijn geen grote woorden. Als jij dat wel accepteert, moet je dat zelf weten.
Lousjekoesje. Nee, door de beslagen bril lees ik allen ‘Oma’s… Het blijken gehaktballen te zijn.
Oh, hehe, ik heb hem door.
Lousjekoesje. Haha, beter laat dan nooit. Dank je.
Ik hoorde echt vandaag “Is dit karretje schoon?” Het antwoord hoorde ik niet. Ik neem aan dat het supermarktmeisje knikte.
Wat ik vervelend vind is dat ik bijna altijd vriendelijk k als ik iemand passeer. Maar met het mondkapje zie je niet hoe ik lach. En of de ander lacht. En op straat kijk ik soms zelfs weg als het passeren binnen de 1,5 meter gebeurt.
…vriendelijk kijk dus.
Ja, iemands uitdrukking zie je niet. Best irritant.
Als iemand oprecht (glim)lacht (dus iets meer dan tanden bloot, mondhoeken omhoog) zie je het aan de ogen. Probeer maar eens. 🙂