Een vrouw met een vreselijke stem rent zenuwachtig over het podium. In een luie stoel zit een man met een buldoggezicht. Hij rookt een dikke sigaar en zwaait daar af en toe mee door de lucht. Alsof ie iets belangrijks wil zeggen maar niet de juiste woorden vindt. Zijn ogen spreken boekdelen. Een man met veel frustratie.
Het vreemde is dat het publiek, dat rijen dik in de zaal zit, helemaal in een deuk ligt. Bij elke beweging op het podium. En het moet gezegd, de timing is perfect. De geluidstape rent nooit achter de feiten aan.
Een onhandige slungel komt het podium opgelopen met een jong meisje met blonde vlechten.
Archie kijkt op.
“Hé gehaktbal, haal even een biertje!”
Mooi Mien dat bulderen om Bunker. Ik ken het trouwens alleen van de TV.
@Mien: All in the family!