De heer Vreeswijk is in zijn ‘kruidnootjes’. Hij steekt een exemplaar achter zijn mondkapje; zelfs thuis, want je weet nooit aan welke virussen nicht Alida haar steunkousen heeft onderverhuurd.
‘Ja, ik ben verheugd, nicht Alida.’
‘Maar de coronamaatregelen blijven gehandhaafd, Vreeswijk!’
‘”Blijven van kracht” of “worden gehandhaafd”, nicht Alida.’
‘Dus kan de surpriseavond met de buurtjes niet doorgaan, Vreeswijk.’
‘Nou, wat een gemis, al die op het laatste moment in elkaar geknutselde troep van de “buurtjes”. De “buurtjes”… Bah! Een woord net zo vies als de met gemalen witte bonen gevulde speculaas van de supermarkt. En zo nietszeggend als die oubollige gedichten: “Sint heeft zitten denken…” Nou, laat ie maar lekker een jaartje langer zitten denken op zijn beschimmelde achterwerk!’
« Stroop om de mond
Het geruis van de rivier »
« Stroop om de mond Het geruis van de rivier »
Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
De heer Vreeswijk is in zijn ‘kruidnootjes’
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Stroop om de mond Het geruis van de rivier »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je pakt weer lekker Han 🙂
Ja pakt weer lekker UIT Han!
Willem. Haha, als de Sint het niet doet…
En ik maar denken dat de Sint schimmel tussen de benen had…idd weer leuk, Han.
Luc, dank je wel. Dat hoor je wel meer…
Oh oh, Wat een figuur is die Vreeswijk toch 🙂
Valerie, we kennen hem inmiddels.
Haha! “met gemalen witte bonen gevulde speculaas” 🙂