Schrijf mee!
« »

Cultuur, Maatschappij, Mensen

Kronkel

6 februari 2019 | 120w | Han Maas | 6 |

Een verhaaltje over aardige, norse of treurige mensen. Maar altijd mensen.
Hij was al oud toen ik heel jong was.
De verhalen vonden hem op de Albert Cuypmarkt of waar dan ook in Amsterdam. Ze stonden op van de straat om in hem te kronkelen. Gekleed in een oude regenjas, een versleten tas in zijn hand, paste hij zich in zijn eigen ‘stukkies’ in.
De filosoof voor de gewone man schreef in de kroeg zijn verhaaltje, met een gifbeker zo groot als het jeneverkelkje naast zich. Of twee en meer.
Hoe oud hij écht is geworden? Ik ga het niet opzoeken op het snelle internet. Want dat past niet bij zijn langzame gekronkel met tikkende tanden op tv zaterdagsavonds laat.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »