Zijn smaakpapillen werken toch al niet meer. Dus hup, daar gaat de zoveelste gifbeker voor zijn bestwil. Hopend op een pardon van het leven.
Net te jong voor de VUT. Dat zijn ‘nu eenmaal’ de regels. Dan maar hopen op vervroegd pensioen. Het zal geen vetpot worden dankzij de moderne roofridders uit Den Haag.
Boventalligheid en ziekte halen ook een streep door die rekening: uitzingen met uitzaaiingen tot aan zijn op de levensverwachting gebaseerde pensioen.
Asielzoeker in eigen lichaam. Statushouder van de net-nietgeneratie. Een geel hesje zal hij nooit dragen. Van hem hebben ze niets te duchten, daarom hoeft hij ook niets van hen te verwachten.
Rekensommen met onbekenden zijn niet op te lossen. Het leven zal hij moeten pardonneren.
« Kronkel
Een klimaatverandering is normaal »
« Kronkel Een klimaatverandering is normaal »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Het oudere jongere-pardon
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Kronkel Een klimaatverandering is normaal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han: wat een triest vooruitzicht voor een generatie die niets krijgt en nergens voor kan vechten.
@Berdien. Dat is het zeker! Daar hoef je geen doemdenker voor te zijn. Keiharde realiteit.
Han: ik ben een rasoptimist. Ook tussen wal en schip kan het goed toeven zijn.
@Berdien. Ik een optimistische realist. En de realiteit is dat veel mensen zoals ik heb beschreven in de problemen komen. En of je nu wel of niet optimistisch bent, de feiten liegen er niet om.
lied van een zich verloren voelende (jonge) zestiger