De pianist keek verliefd naar zijn gin-tonic en speelde The Piano Man.
Achter in de zaak wenkte een vriend mij. ‘Ben jij met de auto?’ vroeg hij. ‘Dit is Annabel, ze moet naar het station. Als jij haar brengt dan redt ze het wel.’
Bij het station zijn we nooit gekomen. Ze is pas weer weggegaan toen ik haar na een tijd over Angie vertelde.
Ik ben een dwaas. Het gaat tegen alle regels in dat ik van jullie beiden houd. Maar ik zie geen alternatief.
Angie, ik houd van je. We hadden geen cent te makken, onze dromen zijn in rook opgegaan, maar je kunt niet zeggen dat we het nooit geprobeerd hebben.
Annabel, het wordt niets zonder jou.
@Han. Een beetje singer-songwriter zou hier in een handomdraai een liedje bij bedenken.
@Ewald. Meerdere liedjes!
Minstens twee, lijkt mij.
Han: het is wat met die Love Love Love. Altijd gedoe.
@Han. Ik vind het al een liedje. Van mij een hartje.
@Han: die hetero’s toch…;))
@Arjan. Dank je wel!
@Berdien. Praat me er niet van!
@Lisette. Oh, wat ben jij stigmatiserend, haha.
Mooi gemixt, Han 🙂
@Inge. Hartelijk dank!