Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Familie

Instemming

6 november 2018 | 120w | Jose van Rosmalen | 2 |

Zij hield van bonbons. Die hoorden op het ovaalvormige porseleinen schaaltje te liggen. Niet te veel, niet te weinig. Zeker niet op elkaar. Elke bonbon moest goed zichtbaar zijn, de kersenbonbon met het rode knisperende zilverpapier, de witte chocolade met een nootje erop, zo´n langwerpige lichtbruine met een crèmevulling.
´Eerst kijken, dan kiezen.´
Ik herinner me hoe mijn hand aarzelde voordat ik er een pakte.
Het was voor haar en voor mij de luxe lekkernij die in de jaren vijftig en zestig nog iets bijzonders was. Je kocht het alleen bij gelegenheden, zoals Kerstmis, Pasen of verjaardagen, uiteraard bij een speciaalzaak.
Toen mijn moeder twaalf jaar geleden overleed, koos ik voor bonbons bij de koffie.
We snoepten met haar instemming.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »