Zij hield van bonbons. Die hoorden op het ovaalvormige porseleinen schaaltje te liggen. Niet te veel, niet te weinig. Zeker niet op elkaar. Elke bonbon moest goed zichtbaar zijn, de kersenbonbon met het rode knisperende zilverpapier, de witte chocolade met een nootje erop, zo´n langwerpige lichtbruine met een crèmevulling.
´Eerst kijken, dan kiezen.´
Ik herinner me hoe mijn hand aarzelde voordat ik er een pakte.
Het was voor haar en voor mij de luxe lekkernij die in de jaren vijftig en zestig nog iets bijzonders was. Je kocht het alleen bij gelegenheden, zoals Kerstmis, Pasen of verjaardagen, uiteraard bij een speciaalzaak.
Toen mijn moeder twaalf jaar geleden overleed, koos ik voor bonbons bij de koffie.
We snoepten met haar instemming.
« Familiebezoek
Alleen voor fijnproevers »
« Familiebezoek Alleen voor fijnproevers »
Eten & drinken, Familie
Instemming
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van José van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Familiebezoek Alleen voor fijnproevers »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@José. Ik zie ze gewoon liggen, op het ovalen schaaltje.
Een goede keuze…
@José: en hoorde je je moeder al zeggen: “Kind toch, dat is toch veel te duur”?
dank voor jullie reacties. Lisette, ik hoorde inderdaad de stem van mijn moeder