0
Ik bedacht voor u één Honderdtwintig-Woordenverhaal. Met daarin precies, welgeteld twintig Six-Word-Stories. Houdt u schrap, hier komt het: Communicatieadviseur beantwoordt de vraag vrijzinnig: ‘Bitch!’ ‘Eikel’, lees ik tussen de regels. Daarmee is er nog niets gezegd. Is het een aanmaning voor stilte? Of een spoor van diepe pijn? Het is […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
2017
Archief
-
Studie & werk
Perfectionistisch
De jonge schrijfster in spe krijgt behoorlijk wat feedback op haar geschreven stukjes. Het zijn gelukkig allemaal opbouwende reacties maar toch wil ze zichzelf het liefst verbeteren. Ze kan er momenteel niets mee door de regels van de website en daar baalt ze best van. Door de feedback beseft ze […]
-
Fictie, Mensen
Min of meer een zeemeermin
Aarzelend nadert het meisje mijn strandtent. ‘Ik kom uit Engeland,’ zegt ze terwijl ze naar de zee gebaart. Het zeeschuim kleeft nog aan haar staart. ‘Dat is ver, dan lust je vast een ijsje…’ Haar ogen glinsteren. ‘Ja, maar… ik heb geen geld. Zeemeerminnen hebben nooit geld.’ ‘Ach, natuurlijk niet! […]
-
Communicatie
Verstoppertje
Zo nu en dan verstopt haar moeder chocolade in huis. Karin en haar vader maken er een sport van het zo snel mogelijk te vinden en samen ‘stiekem’ op te peuzelen. Jaren later verstopt hij overal drankflessen. Dit keer speelt hij alleen, verzuipt zijn leed en zwijgt over het waarom. […]
-
Cultuur, Maatschappij, Studie & werk
‘Ik heb nog nooit een acht gehaald'(1)
Jaren geleden kwam een meisje tegen het eind van de les aan mijn bureau. Haar repetitie-blaadje in de hand. Ze aarzelde en zei: ‘Klopt dit wel meneer?’ ‘Wat bedoel je Joke?’ ‘Nou, hier staat een acht.’ ‘Ja, zoals ik al zei, heel goed gedaan!’ ‘Maar ik heb nog nooit een […]
-
Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Plastic soep
Ik ren zo dicht mogelijk langs de kustlijn zonder natte voeten te krijgen. Het zeeschuim ontwijk ik met soms vreemde sprongen; een kinderlijk spelletje dat niet kinderachtig is. Aan de kust ben ik weer even kind. Een brede, getatoeëerde man rent me tegemoet. Hij heeft iets wat ik alleen maar […]
-
Fictie, Mensen, Natuur
Hedda (Hisse 5)
Wanneer ze haar ogen opent, is alles voorbij. Vol verwachting kijken de wolfshonden haar aan, hun bekken druipend van het bloed. Hisse denkt aan Hedda en ze huilt. Is het Hedda’s schuld dat ze een vader heeft die haar aan een wreedaard als Leif uithuwelijkte? Ze huilt ook om de […]
-
Communicatie
Zeeschuimbekken
Het klinkt alsof je in slijm verdrinkt. De speekselbellen in je mondhoeken nemen in omvang toe. Het lijkt op zeeschuim. Dat moet je toch welgevallen. Hoe vaak haal je mij wel niet midden in de nacht uit bed. De deken van schuim die de zee met haar branding over het […]
-
Fictie, Mensen
Hendrik verdrinkt (5)
Hendrik zit op een strandterras, met als enige gezelschap het duo twijfel en paniek. Vroeger was hij gewoon eenzaam, sinds zijn trouwen met Hendrika is zijn leven een emotionele achtbaan. Uitzinnig blij met haar liefde, doodsbang voor het knagende gevoel dat daar een eind aan zou kunnen maken. Voor hem […]
-
Cultuur, Fictie, Liefde
De andere vrouw
Waar ben ik? Van wie is dat warme lijf naast me? O ja, ik ben gisteren getrouwd met de prins die aanspoelde. Ik luister soezend naar zijn ademhaling. Dan hoor ik nog iemand ademen, vlakbij ons bed. Zonder te bewegen kijk ik rond. Een schaduw die langzaam maar zeker over […]
-
Communicatie
Over de rooie
Zeg dat nog eens als je durft, halfgare blinde vink! Ik ruk je tong er zo hard uit dat al je ingewanden in de polonaise mee naar buiten wandelen. Wat kijk je nou? Moet ik die vissenogen van je soms met mijn nagels uitlepelen? Die smerige snotsnor daar gaat in […]
-
Communicatie
Middaghumeur
Wispelturig roeren kleine spieren zich, zoekend naar het signaal de haartjes overeind te duwen. Ze vinden de juiste frequentie niet. Mijn huid ontspant zich. Lauwe wind en geurend gras brengen mij in een roes. De prent aan de buitenmuur van strand en palmbomen wordt druk bezocht door torren en hommels […]
-
Communicatie
zeeschuim
“Als ik dood ben” begint oma, “dan wil ik gecremeerd worden.“ Oma zucht en kijkt me peinzend aan“ Je opa voer op zee.” “vaarde’” verbeter ik. Ze kijkt me aan. fronst haar wenkbrauwen en zegt: “ vroeger zeiden we voer, iedereen begreep het, dus ik houd het zo. Waarom alles […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Duitse les
‘De betekenis van het Duitse woord “See” is “meer” in het Nederlands.’ ‘Het is meer dan in het Nederlands, meester.’ ‘Meer dan wat?’ ‘Dat maakt voor mij niet meer uit, meester. Ik blijf zitten.’ ‘Maar je mag best gaan staan, als je wilt.’ ‘U mag dan leraar Duits zijn, meester. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties