Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Min of meer een zeemeermin

31 mei 2017 | 120w | Irma Moekestorm | 10 |

Aarzelend nadert het meisje mijn strandtent.
‘Ik kom uit Engeland,’ zegt ze terwijl ze naar de zee gebaart. Het zeeschuim kleeft nog aan haar staart.
‘Dat is ver, dan lust je vast een ijsje…’
Haar ogen glinsteren. ‘Ja, maar… ik heb geen geld. Zeemeerminnen hebben nooit geld.’
‘Ach, natuurlijk niet! Zeemeerminnen leven immers van de wind?’

Zodra het ijsje verorberd is, kijkt ze me schuldbewust aan. ‘Eigenlijk… ben ik helemaal geen zeemeermin…’
‘Echt niet? Wat jammer nou!’
‘Zal ik geld voor het ijsje bij mijn vader halen?’
‘Nee hoor. Wat je gekregen hebt, hoef je niet te betalen. Dat is leven van de wind.’

Blij danst ze mijn leven weer uit, de kleine zeemeermin. Haar blonde paardenstaartje huppelt parmantig mee.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »