Schrijf mee!
« »

Fictie

Afrodite

31 mei 2017 | 120w | Irma van den Does | 5 |

De oceaan komt rimpelloos aanglijden, om zich vlak voor de kust op te heffen in kleine golven, die omkrullen en zich dan met een vriendelijk geruis schuimend afzetten op het strand.
Zo vroeg in de ochtend is er bijna niemand. Even verderop staat een man, die met zijn voeten iets lijkt te verschuiven over het zand.
Als ik bij hem ben, zie ik wie het is. ’s Werelds grootste kunstenaar, die zich nu alweer tien jaar geleden terugtrok op dit eiland. Aan zijn voeten ligt het wulpse silhouet van een vrouwelijk naakt, vormgegeven in zeeschuim.
De man kijkt op, knikt vriendelijk en maakt dan een gebaar naar de oceaan. Een golf spoelt het strand op en neemt zijn muze mee.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma van den Does of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »