Hij rust uit waar hij niemand in de weg staat, of liever, zit.
Een legioen voeten passeert hem. Mooie schoenen, rare schoenen, versleten schoenen… Maar ze bewegen allemaal, dat wel. Gracieus, dat zijn dan damesvoeten op hoge hakken. Voor hem geen vrouw, die wens heeft hij al jaren geleden laten varen.
‘Moet ik dat hele stuk weer teruglopen,’ hoort hij iemand in de drukke winkelstraat zeggen die niet weet wat hij zegt. Maar ja, dat zei hij als jochie ook wel tegen zijn moeder. Toen nog wel. Waarom mocht hij niet ingeënt worden?
Hij wou dat zijn schoenen weer knelden – hij kijkt naar zijn bewegingsloze voeten op het plankje.
Met zijn krachtige handen zet hij zijn rolstoel weer in beweging.
« Lumbricus terrestris
Een alternatief voor bitterballen »
« Lumbricus terrestris Een alternatief voor bitterballen »
Column, Fictie, Maatschappij
Voeten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Lumbricus terrestris Een alternatief voor bitterballen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi en droevig, Han.
Marlies, hartelijk dank! Gewone dingen zijn speciaal.
Goed om daar even stil bij te staan, Han.
Ewald, zeker. Bedankt!
Verdrietig stukje, kwetsbare man. Dat je in de laatste zin, na de bewegingsloze voeten, zijn krachtige handen opvoert, vind ik een mooie tegenstelling.
Ook mij geeft je slotzin weer kracht. Vaak grenst er naast het verdriet bij gehandicapten een enorme wilskracht. Soms zo, dat zij boven de “gezonde” mensen uitstijgen.
@Alice. Dank je voor je leuke reactie. @Levja. Gehandicapten hebben vaak het vermogen tot compensatie.
Beslist @Han. Ik heb er grote bewondering voor en vooral respect.
@Levja. En… heel normale dingen zoals lopen zijn speciaal! Als ik aan het hardlopen ben en een invalide passeer, realiseer ik me dat des te meer. Ik voel me dan haast een beetje schuldig.
@Han: De tegenstelling zet mij ook aan het denken. Schuldig niet; dankbaar wel!
@Levja. Dankbaar zeker!
Prachtig, Han. Droevig ook en beschreven vanuit interessant perspectief.
Zeker een hartje waard.
@Nel. Dank voor je aardige reactie!
Inderdaad een mooie tegenstelling en realistisch beschreven zonder dat het meelijwekkend wordt. Mooi Han
Matthijs, dank je!