Simon was niet intelligent. Hij leek een fetisj voor het woordje ja te hebben.
Hij zat op de eerste rij als de manager sprak. Simon kon geen nee tegen hem zeggen. Hij noteerde alles en stelde domme retorische vragen waarop de manager antwoordde met “goeie vraag, Simon.” Simon antwoordde dan weer met “juist ja.”
Simon was onhandig met computers, maar was te eigenwijs om iets aan collega’s te vragen. Hij klikte ja aan bij de vraag: “Bestand verwijderen?”
Tot verleden week had ik hem niet meer gezien.
‘Ha, Simon, hoe is het?’
‘Geweldige nieuwe baan.’
‘Oh…?’
‘Trouwambtenaar.’
‘Wat is daar leuk aan?’
‘Iedereen zegt nu eens ja op mijn vraag: “Wat is hierop uw antwoord?” Wel tien keer per dag!’
Haha, een baan die hem op het lijf geschreven is.
En ja, een hartje.
Dank je Nel!
Jaja! Hartje.
Jaja Buitenbroek. Dank je!
Volmondig ja! Hartje dus.
Volmondig dank, Ewald.
Een echte hartendief die Simon! Ik zeg ja!
Dank je Mien!
De ideale baan voor Simon.
Erg leuk stukje!
Hartelijk dank, Katie!
En Simon steelt stiekem mijn <3
Haha… Leuk!
Levja en Irma, hartelijk dank voor jullie reactie!