‘Ik zeg het: Sal Cohen, geboren en getogen in de Jodenbuurt. Een getto, waar de een na de ander werd opgepakt.
Het begint gewoon opnieuw. Verdraagzaamheid van die moslims? Er is alleen maar haat, het is erin gefokt. Schrijft u dat maar gerust op.’
‘Nou, meneer Cohen, dat is een gewaagde uitspraak. Het heeft tijd nodig.’
‘Blinde Maupie…’
‘Niet iedere moslim is hetzelfde, meneer Cohen.’
‘Nee, iedere Duitser ook niet. Heb ik daar Auschwitz voor overleefd…? Wat moet ik nog met 4 en 5 mei?
Nu ga ik lekker nassen. Heb je dat broodje halfom voor me meegenomen?’
‘Ja. Tot volgende week, meneer Cohen?’
‘Nee, dan zit ik voor zaken in Duitsland. Mazzel en brooche. Jouw mond zal koekies eten.’
« Woonkamergesprek
Nieuw thuis »
« Woonkamergesprek Nieuw thuis »
Column, Fictie, Maatschappij
Meneer Cohen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Woonkamergesprek Nieuw thuis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi Jiddisch sfeertje opgeroepen, Han!
@Ewald, dank je. ‘Ik wens je veel personeel’.
Haha, Han, die is me bekend.
Ewald, zo zijn er heel veel van die uitspraken. Prachtig!
Mooi stukje Han. Wekt een glimlach bij me op.
@Katie. Fijn, een lach is altijd goed!
Han, humor, maar wel met een ondertoon van diep leed.
Knap geschreven.
<3
@Nel, dank je, zo was het ook bedoeld.
Knap geschreven, Han!
@Nel, daarom doet het ook zo joods aan, juist door die humor met een ondertoon van diep leed.
@Marlies. Dank je hartelijk! Joodse humor, met een lach en een traan. En veel zelfspot.