Het klopte niet. Ik keek om me heen en zag snel wat er aan de hand was.
“Die bank was vroeger een stoel,” zei ik.
“Nee hoor,” zei ze, “die bank is altijd een bank geweest.”
Ik geloofde haar niet. Ik keek verder de kamer rond.
“Ha,” zei ik, “die tafel! Die tafel was vroeger groter.”
“Wat heb je?” vroeg ze met gespeelde ongerustheid in haar stem.
Maar nu kwam er bevestiging uit onverwachte hoek. De kast deed zijn laden open en begon te praten: “hij heeft gelijk. Die tafel was twintig centimeter hoger! Dat weet ik nog heel goed.”
“Zie je wel,” zei ik triomfantelijk, en ik ging voldaan zitten op de bank die vroeger een stoel was geweest.
« Op zoek naar vroeger
Meneer Cohen »
« Op zoek naar vroeger Meneer Cohen »
Communicatie, Fictie
Woonkamergesprek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Op zoek naar vroeger Meneer Cohen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk, bizar verhaal, Gijs!
Een bevestiging uit onverwachte hoek 🙂
<3
Leuk! Al lezende word ik vrolijk van het verhaal, ’triomfantelijk’ in je laatste zijn illustreert dat wat mij betreft helemaal. Ik kan zijn gezichtsuitdrukking raden (en die van haar ook).
Wat een vrolijkmakend verhaal!