Schrijf mee!
« »

Mensen

Nabeeld

13 juni 2015 | 120w | Jose van Rosmalen | 7 |

Ik zag een schoen, eerst zag ik alleen een schoen. Een blauwe gymschoen met witte veters. Toen zag ik het been, bloot tot boven de knieën. Daarna zag ik het meisje; ze stond voor de deur van de lift waar ik uit stapte. Dromerig keek ze voor zich uit, haar tas stijf omarmend.
Ik stapte in de metro. Ik keek uit het raam naar de flats, de landerijen, het landschap met al zijn kleurschakeringen van een warme zomerse dag in juni.
Het meisje bleef een beetje hangen in mijn hoofd. Ik zag weer dat eerste beeld, die schoen die zijn eigen leven leek te leiden, de witte profielzool en de manier waarop de veter was gestrikt. De dag was begonnen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »