Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Verloren

13 juni 2015 | 120w | Hadeke | 11 |

Ze zwalkt naast me door de nacht.
De terassen zijn weggeruimd. Ik heb mijn hand in een jaszak gestoken. Mijn vingers spelen met wat ik net heb opgeraapt.
Ik lach. Vlinders fladderen door mijn buik. De opkomende erectie denk ik weg. Zo ben ik: macht over mijn lichaam.

‘Wil je een hapje van mijn appel?’ vroeg ik haar eerder op de avond.
‘Als je me maar niet vergiftigt.’
‘Nee hoor, ik schenk je de kennis dat ik de ware ben.’
Ze begreep me.

Ze duwt de deur open. Ik volg. Ze gaat zitten. Ik kniel.
‘Mag ik je een hak zetten?’ vraag ik terwijl ik het ontbrekende stuk schoeisel uit mijn zak haal.

De volgende ochtend is ze voorgoed verdwenen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »