Ze zwalkt naast me door de nacht.
De terassen zijn weggeruimd. Ik heb mijn hand in een jaszak gestoken. Mijn vingers spelen met wat ik net heb opgeraapt.
Ik lach. Vlinders fladderen door mijn buik. De opkomende erectie denk ik weg. Zo ben ik: macht over mijn lichaam.
‘Wil je een hapje van mijn appel?’ vroeg ik haar eerder op de avond.
‘Als je me maar niet vergiftigt.’
‘Nee hoor, ik schenk je de kennis dat ik de ware ben.’
Ze begreep me.
Ze duwt de deur open. Ik volg. Ze gaat zitten. Ik kniel.
‘Mag ik je een hak zetten?’ vraag ik terwijl ik het ontbrekende stuk schoeisel uit mijn zak haal.
De volgende ochtend is ze voorgoed verdwenen.
Mooi.
Dag Hadeke,
Inderdaad mooi.
Na de zin die eindigt met ‘gedachten.’ misschien een witregel.
Na de zin die eindigt op ‘meteen.’ ook.
Vanwege de tijden.
Evenzogoed met veel plezier gelezen.
@Hadeke, je weet em weer goed te raken!
– Zwalken doe je naar mijn idee altijd op je benen. Dus, daar staan wat overbodige woorden.
– Zo ben ik: macht houden over mijn gedachten
– Als je me maar niet vergiftigd.
Ik denk dat het vergiftigt moet zijn.
Al met al een onderhoudend stuk.
Ik opteer voor
Dat is naar mijn idee geen macht houden over gedachten, maar denken dat je met je gedachten macht hebt over je lichaam, dan wel over een bepaald onderdeel daarvan.
Hadeke,
Dat is leuk bedacht ja.
VmetdeVorK.
Leuk beschreven en een origineel taalgrapje als afsluiter. Maar inhoudelijk zegt het mij (in tegenstelling tot je winnende stukje van vorige week) niet zo veel.
Grondige herwerking na jullie steekhoudende opmerkingen. Hopenlijk nu ook iets meer ‘laag’ @hay.
Goede herschrijving, Hadeke. In het nieuwe jasje vind ik het een stuk intrigerender. Ik zit nog altijd na te denken over wat hij nu precies fout deed. 😉
@Hadeke, zo is je stuk nog beter.
Na vraag ik zou een komma niet misstaan.
mooi Hadeke, de hak zetten hier letterlijk en figuurlijk kennelijk