Schrijf mee!
« »

Fictie

Paspop

15 augustus 2014 | 120w | Benny Bielen | 6 |

Ik laat ze voor wat ze is: naakt en zwijgzaam. Haar silhouet met de ideale maten bekoort me niet, de rieten contouren roepen teveel herinneringen op. Ik draai haar om, het gezicht dat ze niet heeft naar de muur gekeerd. Je weet maar nooit. Even lijkt het alsof ze rilt, of hengelt ze naar enig mededogen van mij? Na alles wat ze mij heeft aangedaan?
Maar mijn hart is koud.

Buiten davert een vrachtwagen voorbij, de vloer trilt en ik zie haar vallen. Ik duik naar voor, breek haar val en voel haar houten boezem boven op me hijgen. Ze was dus ook geschrokken.
‘Dank je wel, lieve ridder van me’ zindert in mijn hoofd na als ik wakker schrik.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »