Schrijf mee!
« »

Column, Mensen

Afscheid

3 maart 2014 | 120w | Benny Bielen | 6 |

Ooit waren we een koppel. Maar het bleef niet duren en we gingen elk onze eigen weg. Dertig jaar later een vriendschapsverzoek, als een spons over de gedachte dat ik je onheus behandeld had. Als je me nooit meer had willen spreken, dan had ik dat begrepen. Maar neen, niets daarvan: je nam me niets kwalijk, je vertelde over je leven, je man, je dochter. Hoe moeilijk het vaak was. Je vroeg om raad en ik probeerde je te helpen. Zoals dertig jaar geleden.
En dan, uit het niets: kanker. Een woord als een bajonet op je strottenhoofd. Opnieuw ging je het gevecht aan, maar de strijd was ongelijk, oneerlijk, uitzichtloos.
Rust zacht, lieve vriendin. Ik zal je nooit vergeten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »