Niet in zeven sloten tegelijk
wandel ik langs waterkant
op zoek naar kwakers
in moerassig dras
ik denk aan hen
schreeuwend in het riet
hun liefdeslied door niemand gehoord
klanken die sterven in
oneindig duister
als ik een keel opzet
springt er niemand op
ik denk aan hen
smachtend in hoog gras
hun toverkracht door niemand ervaren
klapzoenen bewaren ze
voor wie hen ooit vinden kan
ik denk
dat glinsterende dauwdruppels
op jonge morgens
tranen zijn van iedereen
die overdag niet huilt
als ik ontwaak
is mijn kussen nat
In zeven sloten tegelijk
waad ik naar rietkragen
op zoek naar prinsen die ik
vragen wil mij te troosten
als ik een keel opzet
springt er niemand op
zelfs geen kikvors
@Mark, Heee Mark. Wat leuk je hier te lezen. Een triest gedicht. Mooi gedaan.
Graag gelezen.
Mooi!
Erg mooi, groot compliment!
mooi, knap om te dichten in 120 w
Dank voor alle mooie, positieve reacties!
Ik denk dat een verhaal binnen die 120 woorden persen lastiger is dan een gedicht. Die 120 woorden lijken me best een natuurlijke lengte voor een gedicht, terwijl het dat bij een verhaal beslist niet is.
Maar los daarvan vind ik het een fraai gedicht, waarin het themawoord heel goed gebruikt is. Een paar zinsneden zoals ‘klanken die sterven in oneindig duister’ zijn misschien net iets te zwaar aangezet, maar dat kan ook geheel en al aan mij liggen. Ik ben nu eenmaal meer van het proza.
Vreemd. Ik durf te zweren dat ik hier een uur of zo geleden nog 14 hartjes zag. Nu zijn het er nog 13.
Wie is die hartjeseter?
@Hay, persoonlijk vind ik het een stuk lastiger om een gedicht precies 120 woorden te laten zijn. En ik ben meer een dichter dan een 120-woorden-stukjes-schrijver.
Ik ben wel benieuwd hoe anderen hier tegenover staan.
@Mark, een mooi debuut hier te 120w.
ik denk aan hen
schreeuwend in het riet
en
ik denk aan hen
smachtend in hoog gras
In die twee stukjes lijkt het de ik te zijn die schreeuwt en smacht. Is dat de bedoeling?
@Ineke
Ik denk niet dat het veel uitmaakt als je uitgangspunt 120 woorden is. Jij als dichter weet dat een gedicht nooit af is, herstructureren en het schrappen van een overbodig lidwoord is niet zo moeilijk. Bij proza vind ik het wel een probleem om de simpele reden dat ik het verhaal niet kwijt kan met die beperking, die vooral ten koste gaat van omgevingsbeschrijving.
@Adonaies Voor mij maakt het wel uit, al ben ik het met je eens dat een gedicht nooit echt af is. Of de dichter moet dood zijn. Dan valt er niet veel meer te veranderen.
Ik heb gedichten geschreven waar ik geen 120 woorden mee rond kreeg. Niet zonder het gedicht geweld aan te doen. Zo was mijn stuk “Spiegelbeeld” zie: https://120w.nl/2012/spiegelbeeld-2/ oorspronkelijk een gedicht van 125 woorden. Ik kon niet vijf woorden schrappen en het gedicht intact laten. Ik kon er wel proza van 120 woorden van maken en het verhaal op zich intact laten.
Andersom lukt beter: van een stuk proza een gedicht maken. Voor mij gaat dat in elk geval wel op.
@Adonaies de meeste van mijn verhalen passen ook niet binnen 120 woorden, maar dat het mogelijk is, kun je zien aan al die verhalen van 120 woorden die er wel zijn. Het is wel zo, in mijn opinie althans, dat veel van die verhalen anekdotes zijn. Kleine stukjes uit een groter geheel. Meer nog dan met gedichten het geval is, moet je schrappen en nog eens schrappen.
Dank allen! En wat leuk: direct 15 hartjes. Dank voor de waardering.
@Hay: de hartjeseter heeft weer toegeslagen, ik zie nu bij winnares José opeens 14 hartjes (i.p.v. 16).
@Ineke: nee, dat is niet de bedoeling (het gaat over hen die smachtend en schreeuwend zitten te wachten). Maar ik vind het ook weer niet heel erg. Juist die verschillende interpretatie maakt het interessant.
@Mark, nee ik dacht ook niet dat dat de bedoeling was. Grammaticaal echter, staat dat er wel. Vandaar mijn vraag.
De schrijver van Schrijvertje is geen winnares José, maar weekwinnaar José. Even maar namens hem.
Je gedicht is ook bij de tweede keer lezen erg leuk.
En er komen nog steeds hartjes bij. Is toch ook hartverwarmend.
@Levja Dank! @José Excuus dat ik je ten onrechte ‘winnares’ noemde.
Mark, qua aantal hartjes ben jij de weekwinnaar, maar op zondag omstreeks nul uur was ik dat volgens de statistiek. Maar het belangrijkste: je gedicht staat!
Prima hoor! Dik verdiend, goed geschreven verhaal. Ik ben al blij dat zoveel mensen mijn gedicht waarderen :-).