Vol afschuw lees ik het twitterberichtje. Als bewijsstuk is een foto bijgevoegd. Een rilling kruipt over mijn rug.
Ik gruw van dit soort verhalen. Het zal je overkomen dat je, met de laatste scheut melk uit het melkpak, een dode muis in je beker schenkt of dat er een uitgedroogde spin tussen de chips huist.
Desalniettemin klik ik op de foto om de afbeelding te vergroten. Het blijkt een waar zoekplaatje. Ondanks zijn goede schutkleur, weet ik hem uiteindelijk toch te traceren. Werkelijk, daar bevindt zich inderdaad een dikke kikvors in de pot, prinsheerlijk opgebaard tussen de zoetzure augurken…
‘Mam, wat eten we?’
‘Dat weet ik nog niet,’ roep ik zuur, terwijl ik de sla weer terugleg in de groentelade.
@Irma, brrrr…. Dit verhaal snap ik helemaal. Is mij ook een keer overkomen. Leuk geschreven.
Ach wat, gewoon een pot boordevol met proteïnen en dat ook nog eens voor dezelfde prijs. 😉
Leuk @Irma. Deze zin vind ik zo leuk: ‘een dikke kikvors in de pot, prinsheerlijk opgebaard tussen de zoetzure augurken.’
Iew! Maar leuk geschreven 😉
bah, je ziet het voor je, dus goed verhaal