Als ik doodmoe thuiskom, staat een man bij mijn voordeur. ‘Wilt u opzij gaan?’ vraag ik. ‘U wilt niet weten waarom ik hier sta?’ ‘Nee. Sodemieter op!’ Hij verdwijnt. Ik ga naar binnen. Dezelfde man zit aan de keukentafel, een aktetas op schoot. ‘U vraagt niet waarom ik hier zit?’ […]

Waar ben je, gebleven? Ik mis je. Ben je nog steeds zoekende naar de schrijver van ‘enthousiaste’ verhalen? Durf je geen stukjes van 120 woorden meer te plaatsen? Ben je ontmoedigd? Maar waardoor dan? Is je glas half leeg, Bloem? Hoor mij, wat een vraag. Jij bent immers dwars door […]

Achter de microfoon rekt zwijgen de tijd die tegen de sprekers kan worden gebruikt. Adem benauwt de trein die bij molshoop stopt en in de herfstwind op een perron wacht. ’t Knoopsgat scheurt de jas op buikhoogte, stuit op het heiligbeen en vrome billen. Ogen sperren open en verstarren; tot […]

Vele miljoenen kleurrijke stukjes vuurwerk hebben de hemel gekleurd. Eenmaal gedoofd is er niet veel meer over dan een intense kruitdamp en vele flarden rook. De rook die nu mist vormt en zich langzaam verplaatst naar een plek die niemand kent. De jaarwisseling is geweest en de zuurverdiende oudejaarspremie van […]

Soms vraag ik het mezelf wel eens af. Is het kunst of een kunstje. Er zijn misschien kunstzinnigere vragen die om antwoorden schreeuwen en waarop geen eenduidig antwoord mogelijk is. Zo laat kunst zich evenmin in hokjes verdelen, hoewel wij – de mensen dus – daar wel met veel plezier […]

Dit is het laatste stukje van het jaar. Niet omdat ik iets zinnigs te melden heb, overigens. Waarschijnlijk lig ik met een warme scheut van mijn eigen oliebollenkots te lurken op de bank. Een smeulende sigaret tussen de kussens. Het zou zomaar eens de laatste keer kunnen zijn. Ach, ik […]

Als hij ’s nachts rondsloop, koesterde zij de valse hoop dat zijn laptop hem vol zou elektrocuteren. Het onkante lijf wist geruisloos de twijfelaar te verlaten om zijn smerige berichten de wereld in te gaan sturen. Hij kon dit lange uren volhouden; het verachtelijke wezen kende geen slaap, slechts verraad. […]

Oudejaarsavond 2013. Ondanks het zachte weer zat jij dicht bij de kachel met je warme, wollen vest aan, een deken over je benen en dikke sokken aan je voeten. We waren met zijn tweetjes, want bezoek zo laat was je te vermoeiend. Je was goed geluimd en in relatief goede […]

Ooit woonde ik aan de Oude Maas. Ook viste ik daar, voor de sport welteverstaan. Zo zat ik op een ochtend te sporten en zag een stroom spinnetjes langs een plant die over het water hing omhoog lopen, om zich vervolgens als achtpotige Lemmingen in de rivier te storten, waar […]

Zoals u ongetwijfeld via onze nieuwszenders hebt vernomen, werd mij onlangs de zevende prijs toegekend van de befaamde mosterdschrijfoefening in tien dozijn woorden. De titel van mijn bijdrage: Stommerd. De prijs: een mosterdpakket van hofleverancier Marne Mosterd. Verheugd schreef ik in mijn weblog de korte studie ‘dat wordt mosterd eten […]

‘Karsten, wat een wanorde in je kamer,’ zei Marina. ‘Ja, mam. Ik orden het straks wel.’ Hij slofte moedeloos naar boven. ‘Opruimen is energieverspilling. Je bergt iets op en daarna heb je het opnieuw nodig. Dit is trouwens georganiseerde chaos. Ik weet precies wat er op welke hoop ligt,’ mompelde […]

Franse filosofen vond hij hopeloos vermoeiend. Hun denken stond ver van zijn eigen wereldbeeld af. Hun grootspraak, over hoe de wereld in elkaar zou moeten zitten. Hun teksten, bijna altijd over herverdelen van bezit. Gedachten vaak uitgesproken in de nadagen van hun eigen armoede. Vlak daarna kwam hun populariteit en […]

een moedergans met al haar kroost zwalkt grazend langs de vaart haar broedsel pikt een graantje mee dat is gewoon hun aard geen routeplanner in gebruik geen weet van’t weerbericht hun ingeboren zekerheid is wat hun pad verlicht en geen gedoe met vork en mes met pannen of gerei ze […]

Op enkele kilometers van de camping, waar ik tijdelijk werkte, lag een vuilnisbelt. Met een grote aanhanger reden we het in plastic zakken gepropte afval ernaartoe. Het was zomer, het stonk er vreselijk en verveelde medewerkers schoten met luchtbuksen op de ratten. Afval werd nog niet gescheiden. Er brandde een […]

Het einde nadert, het jaar is om, Het oude gaf me meer dan ik durfde hopen. Een gezin, veel intense liefde en warmte kortom. Ik zag mijn kleinkinderen en leerde ze lopen. Het jaar loopt ten einde, bijna voorbij, Mensen gaven me hoop, een glimlach en kracht. Voor één keer […]