“Vandaag niet, misschien morgen,” fluistert hij. Hij haalt diep adem. Hij kijkt in de spiegel en trekt zijn stropdas recht. Kleine zweetdruppels verraden zijn onzekerheid. Dertig jaar heeft hij alles aangekund met behulp van zijn vriend. Niets was te moeilijk of niet te overzien. Ruim een jaar heeft hij geknokt zonder zijn vriend verder te kunnen. Een vriend die hem zijn huwelijk heeft gekost, zijn kinderen, zijn baan en een thuis. Vandaag de eerste stap van zijn toekomst zonder. Hij moet het alleen doen maar de angst blijft. Een groot gat dat opnieuw gevuld moet worden. Een sollicitatie vandaag, een nieuwe stap. Hij ademt nog eens diep, trekt nog eenmaal aan zijn stropdas en zegt luidt: “Vandaag niet, misschien morgen.”
« Fanfare
Ik ben weer helemaal de oude »
« Fanfare Ik ben weer helemaal de oude »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Dorst
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Fanfare Ik ben weer helemaal de oude »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties