Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Dorst

20 januari 2015 | 120w | Nathalie | 2 |

“Vandaag niet, misschien morgen,” fluistert hij. Hij haalt diep adem. Hij kijkt in de spiegel en trekt zijn stropdas recht. Kleine zweetdruppels verraden zijn onzekerheid. Dertig jaar heeft hij alles aangekund met behulp van zijn vriend. Niets was te moeilijk of niet te overzien. Ruim een jaar heeft hij geknokt zonder zijn vriend verder te kunnen. Een vriend die hem zijn huwelijk heeft gekost, zijn kinderen, zijn baan en een thuis. Vandaag de eerste stap van zijn toekomst zonder. Hij moet het alleen doen maar de angst blijft. Een groot gat dat opnieuw gevuld moet worden. Een sollicitatie vandaag, een nieuwe stap. Hij ademt nog eens diep, trekt nog eenmaal aan zijn stropdas en zegt luidt: “Vandaag niet, misschien morgen.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nathalie of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »