0
De aanwezigheid van fietsbanden valt vooral op wanneer ze lek zijn. Net zo Hollands als veelvuldig fietsgebruik is het veelvuldig lekrijden. Zo zag ik eind negentiger jaren tijdens een wielerronde in de Westbroekpolder een medecoureur ver voor mij rijden. Hij zou niet winnen, ik evenmin. De kopgroep zat waarschijnlijk achter […]
Communicatie
Smalle banden
Mensen
Esculaap
Het gras is wel erg hoog, denk ik terwijl ik op de grond lig. Ik zweet, de boomkruin draait voor mijn ogen en ik voel me misselijk worden. ‘Blijf rustig liggen,’ hoor ik zeggen. Ik herken de stem. Mijn adem gaat te snel, in kleine teugen. Mijn schouder steekt en […]
Communicatie
Nicht für Elise
Haar handen vormden verder. Het werd prachtig! Ze hield van mooie dingen. Ze ontspande bijna volledig. Maar ze weigerde zoals andere kunstenaars tijdens de inspanning het puntje van haar tong langs haar lippen te laten glijden. Ze haatte dat. Het zou te veel opvallen. De bel ging. Ze was midden […]
Familie, Maatschappij, Mensen, Natuur
Dieffenbachia
Vier jaar was Roald, mama was in de keuken toen ze ineens een snerpende gil hoorde. Het kind kwam meer schreeuwend dan huilend de keuken ingerend. Ze zag direct dat het menens was. Hij wreef als een dolle over zijn gezicht, stak zijn vingers in zijn mond en weer er […]
Communicatie
Ongeremd
´Ik heb zin om groots en meeslepend te leven.´ Zo, dat was er uit. Dat geteut ook altijd. Tempo, actie! ´Oeh, dat klinkt leuk. Daar heb ik ook wel zin in. Wanneer spreken we af?´ Even kijken in de agenda. Vrijdag niet, dat was te snel. Zaterdag? Nee, daar stond […]
Fictie
Beu
“Ik lust geen appelen,” pruilt het wicht. “Zo’n lekkere, sappige, rode appel, mmmmmm,” overdrijf ik, bijt met een glimlach in de vrucht en geef ze aan haar. Ze trekt een vies gezicht. “Eikes! Ik ga toch niet iets eten waar jij al in gebeten hebt, vieze kol!” “Dat kan geen […]
Mensen, Poëzie
Poëziemiddag
De dichter opent… De dichteres declameert: ‘Luchtig loop ik de lente tegemoet met het voorjaar verkeer ik op goede voet.’ De rapper: ‘Schreeuwend schrikkend maak ik kabaal als taalmonster doe ik mijn verhaal weg met het gif, weg met alle shit ik ben de bolster met de blanke pit.’ De […]
Communicatie
Reünie in Winter Haven
‘Uw oude uniform staat u nog goed opa,’ riep de 40-jarige man. ‘Ja, ja, ik ben wel tweeënnegentig, maar ik kan er nog een hoop vrouwtjes mee imponeren,’ antwoordde de commodore buiten dienst met een grijns. ‘Tuurlijk. Tuurlijk. Hier is u stok. Kom, we gaan ons inchecken.’ De vriendelijke baliemedewerkster […]
Communicatie, Familie
Begiftigd
‘Wat wilt u, vader?’ vraagt de jongste prinses. ‘U weet dat ik gruw van bloedvergieten.’ ‘Natuurlijk. Maar jij bent begiftigd met de gave van de onopvallendheid. Je broers komen nooit levend de stad uit. Jij wel. Als we je verkleden als lichtekooi, zou je dan kans zien voorbij het beleg […]
Column, Maatschappij, Politiek
Spiegel
Afgelopen weken is er vaak op de man/vrouw gespeeld. Heel normaal in verkiezingstijd. Ego’s worden gestreeld en afgebroken. Hier regeert het woord van de vrije mens. Met de stemmen geteld is officieel de tijd van moddergooien afgesloten en onderhandelingen weer aangebroken, want de partijen hebben andersdenkenden nodig om te besturen. […]
Familie, Fictie, Liefde, Mensen
Herhaling?
‘Ik zeg het je! Dit loopt weer verkeerd af.’ ‘Mensen kunnen veranderen, Wout.’ ‘Zij niet en wie gaat dan weer het puin mogen opruimen? Juist ja, bibi. Ik ben dat beu, Sas, kotsbeu!’ ‘Hèh, kom op, ze is je zusje en oké haar smaak in mannen is niet zo goed […]
Familie
Rambam
‘Waarom smaakt de kippensoep zo zoet,’ schreeuwde hij avond na avond. ‘Ach, dat ligt aan jou, drink nu op, je lijdt aan uitdrogingsverschijnselen.’ ‘Krijg de kolere, ik moet ervan zweten.’ ‘Als jij doorgaat je zo op te winden, ga je straks overgeven.’ ‘En waarom lig ik hier zo te shaken […]
Communicatie, Liefde, Mensen
Zen
Hij hoorde de buurvrouw gniffelen, achter zijn rug die zich boog over de voegen tussen de waaltjes die het terras vormden. Het was lente, en hij schraapte met de schraper om het onkruid te verwijderen dat lichtgroen de zon zocht. Dit was het echte Zen, zo had hij ooit besloten: […]
Column, Politiek
Het jaarlijks ritueel
Wiebes maakt het steeds leuker. Hij heeft dat olijke van een ondeugende schooljongen. Een verademing na Weekers, de stoethaspel die waarnemend burgemeester van Heerlen is geworden. Wie aan het pluche heeft geroken komt altijd op zijn pootjes terecht! ‘Koers houden’ is het motto van zijn partij. Edith Schippers straalt dat […]
Communicatie, Mensen
Tjitske kijkt
Ben ik dat? vroeg Tjitske zich verbaasd af toe ze in de spiegel van de badkamer bekeek. De wallen onder haar ogen leken groter dan ooit. Ze zou ze operatief kunnen laten verwijderen. Of zou ze maar gelijk een hele facelift nemen?, vroeg ze zich af terwijl ze met beide […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties