Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen

Onbegrijpelijk

29 april 2015 | 120w | Janneke | 5 |

We zwijgen al een tijdje
meer dan even zelfs
In stilte proberen we elkaar te vinden
maar ik ben je zo ontzettend kwijt
Ik vind je niet meer in mijn bed
ik hoor je niet meer in mijn zorgen
Ik voel je niet meer onder mijn huid
Ik huil enkel nog jouw tranen

Dat je ging heb ik je allang vergeven
omdat je terug kwam elke keer
Dat je niet meer kon dat heb ik begrepen
omdat ik ook zo moe was

Maar nu ik je niet meer vast kan houden
Omdat jouw gif alles doodt
wat ons zo dierbaar is
Omdat ik moet zorgen
voor dat wat wij zo koesteren

Kanker
Keihard kanker
Daar kan ik niet van winnen

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »