Op het nachtkastje ligt de zorgvuldig gladgestreken brief. Hij heeft hem talloze keren gelezen totdat de woorden in zijn ziel zijn gekrast. Ze doen pijn, als een ontsteking die telkens de kop opsteekt, al probeert hij die met alle kracht te bestrijden. Hij duikt weg, trekt het dekbed over zich heen als een beschermende laag. Hoe kan zijn zoon zo wreed zijn? Voor zijn geestesoog verschijnt een blonde krullenbol die al schaterend voor hem uit loopt. De transformatie in een hippe dertiger met een getrimd baardje is geslaagd. Wat heeft hij, als vader, fout gedaan dat zijn zoon hem weert uit zijn leven? De brief bevat waardeoordelen, waarvan koude kikker er een is. Met dank aan de opsteller, zijn schoondochter …


Weer rotnieuws. Wat verschrikkelijk voor die vader.
@Geertje, niet een verrassend verhaal. Alsof ik het eerder las. Misschien een andere versie van een eerder verhaal?
– De brief vertelt alleen dat hij niet langer welkom is. Schoondochter vindt hem een koude kikker…
Dat staat zo dicht bij elkaar dat de(ze) lezer dan het idee krijgt dat dat op viel te maken uit de brief. Wat niet kan, omdat in de brief alleen staat dat hij niet meer welkom is.
Wanneer hij zelf die conclusie heeft getrokken, dan mag dat er wel bij staan.
– glad gestreken
Is één woord.
Hi Lousjekoesje Tja, 40% van de bevolking heeft geen contact meer met familie.
@Ineke Wolf. Thanks voor je feedback. Heb het stuk net even aangepast. Het klopt dat ik er eerder over schreef. Thema blijft me bezighouden.
het beeld van de vader is dat zijn zoon is ingepalmd door de schoondochter, dat ze zelfs zijn brieven schrijft, vindt hij dan zijn zoon wreed of eerder slap dat hij niet zelf zijn brieven schrijft
Geertjepaai, het is een heftig verhaal.