Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Elfiade

28 april 2015 | 120w | Hay van den Munckhof | 8 |

De bosfee is prachtig. Wat zeg ik? Woorden schieten tekort om de gratie te beschrijven waarmee zij over het pad zweeft. Bij de vijver gaat ze zitten en staart naar de goudgele waterlelies.
Dit is mijn kans. Ademloos, maar tegelijk zo nonchalant mogelijk nader ik haar. Als ik vlakbij ben, open ik mijn mond om de vraag te stellen die op mijn lippen brandt.

Achter mij klinkt een heldere stem. Een vrijwel identiek geklede fee loopt mij voorbij zonder mij een blik waardig te keuren. Dat deert mij niet, maar wel haar woorden.
‘Desiree,’ roept ze, ‘die engerd van vanmorgen zit weer achter je aan. Kom, als we nu naar de uitgang gaan, kunnen we nog net de trein halen.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »