Waarom had ík daar niet aan gedacht? Het bleek achteraf zo simpel en zo eenvoudig op te lossen dat niemand er aan gedacht had. Het volgende probleem was aan de orde; hoe kunnen onze buren terwijl wij met vakantie zijn de planten die onder de overkapping staan ook water geven? […]

Beroemde mensen verplaatsen zich van A naar B. Er zijn zoveel beroemde mensen, dat hun wegen elkaar vaak moeten kruisen, ook al kennen ze elkaar niet. Ik liep dat laatst te overdenken, tijdens het hardlopen langs het Noordhollands Kanaal, ter hoogte van Koedijk. Een paar kilometer voor de afslag naar […]

Druppels, druppels, druppels Langzaam druppelen ze over me heen Tegenslagen, problemen en zorgen Stuk voor stuk Langzaam en regelmatig Als water dat uit de tuit van de gieter over rozenzaadjes druppelt Druppels zorgen ervoor dat de rozen groeien Druppels zorgen ervoor dat ik groei Ik weet dat ik als een […]

Gisteren schreef ik over de paddenstoelen-tsunami die ik in mijn tuin aantrof. Ik maakte er een fotootje van en ging over tot de orde van de dag. Zo niet de fietser die langskwam. Hij springt vol op de rem en stort zich op de zwammen. Ik sta achter het raam […]

Mijn voormalige schoonvader wist het zeker: “als de Russen komen, dan hakken ze je kop eraf!” Hij was een slachtoffer van de Koude Oorlog. De vijand was duidelijk: die rot-communisten. Ik heb nooit gesnapt waarom we zo snel na de Tweede Wereldoorlog weer een nieuwe vijand creëerden. In mijn jong-volwassen […]

Irritant, mensen die meer met hun telefoon bezig zijn dan met het verkeer. Iedereen weet wel dat het gevaarlijk is tijdens het autorijden, maar als je een berichtje hoort binnenkomen, kan jij de verleiding weerstaan? Of vis je toch even die telefoon uit je tas? Een paar seconden op het […]

Dat heb ik weer. Disleksi. Een bizondere vorm ook nog. Ik voeg soms letters toe aan bestaande en niet-bestaande woorden. Ingewrikkeld, ik geef het toe. Soms laat ik ook lettes weg. Laat dat nou net in het zembad gebeuren. Ik trek daar iedere week baantjers. Crimineel hoe ik mijn best […]

‘Het is toch wat hè?’ zei het mannetje. Hij goot het laatste beetje water over het graf. ‘Waar doe je het allemaal voor?’ – ondanks de bretels hing zijn kruis op zijn knieën. ‘Ja mijnheer, het valt niet mee. Uw vrouw…?’ vroeg ik. ‘Ja, het is toch wat hè?’ herhaalde […]

‘Poeh, wat is het warm! Ik heb zo’n dorst, ik kan wel blijven drinken.’ ‘Goed dat mama een kan limonade voor ons heeft klaargezet. Ik zal straks nog wat inschenken.’ ‘Die arme plantjes hebben vast dorst, ze hangen helemaal slap. Zullen we hunnie ook wat geven?’ ‘Nee joh, gekkie, planten […]

Geheugen, zo lek als een gieter. Dat komt omdat ik niet genoeg gras eet. Onderzoek heeft onlangs aangetoond dat het eten van gras de hersenen stimuleert. Het vergroot ook de opnamecapaciteit. Hoe dat kan? U denkt vast die is zo dom als een koe. Maar koeien zijn helemaal niet dom. […]

De gore moord vond plaats in de Gieterijstraat. Een veearts trof de jonge vrouw aan tegen vier uur in de ochtend. Haar rokken bespat met urine; zaad had zich rond haar mond verkorst. De veldwachter kwam alras in beeld en sloot de plaats delict af voor boeren, burgers en oprukkende […]

Er waren eens twee gieters voor de klokken in de streek die gingen naar wat kroegen aan het einde van de week de ene was de Stentor en die sprak vanaf de muur de ander die vertelde zijn verhalen bij het vuur. Schitterende meiden zagen Stentor even aan je zag […]

De brug over de Bleekveldtvaart verbindt het noordelijke deel van de wijk Bleekveldt en tevens het noordelijk deel van de Bleekveldtdreef met het zuidelijk deel van de wijk Bleekveldt en het zuidelijk deel van de Bleekveldtdreef. In de Bleekveldtvaart dreef de heer Bleekveldt bleek en opgezwollen stroomafwaarts richting westen. Zijn […]

‘Komt u maar, meemaken en erbij zijn. Verander uw leven voorgoed. Koken zal nooit meer hetzelfde zijn. Al uw oude opbergproblemen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Kijkt u maar en overtuig uzelf. Afgieter, onderzetter en antispatdeksel in één. Uitgekookt samengevat in één futuristisch rood keukenartikel. Dames, al uw gastronomische […]

Ik heb alles verzameld en zorgvuldig bewaard. In gedachten vergaard. In kartonnen dozen. Zo ook mijn hoofd. Emotie kon er niet meer bij. Grenzen moest ik stellen. Dat zette mij onmiddellijk aan het denken. Moet ik mijn gedachten nu aan gedichten of aan proza schenken? Niemand die mij geloven zal. […]