Ik heb de laatste tijd vleselijk last van mijn priemel. Dat komt omdat het winter wordt. En die is meer nabij dan gedacht. Ik ben er al mee naar de dokter geweest. Maar die stuurde mij snel huiswaarts.
Ik had er veel te veel mee gespeeld vertelde de dokter. Daar kon mijn priemel niet tegen. En dat wist ik verdomde goed. Eigenwijs dat ik was wilde ik mezelf niet laten kennen. Voor wie? Mijn priemel laat mij niet los. En zeker niet op commando.
Nu heeft hij even vakantie. Ik gun het hem. Ieder jaar weer moet ie hard werken. Nu heeft hij rust. Totdat de winter voorbij is. Dan begint al het gepriemel weer opnieuw. Wanneer het voorjaar lonkt.
@Mien, omdat ik er nu aan gewend raak dat je typo’s maakt die je dan wil herstellen, 😉 dacht ik dat het met vleselijk ook was gebeurd. Maar nee, het blijkt anders te zijn. Humor lees ik, vandaar een hartje.
Humor! Daar houd ik van, Mien. Hartje!
Groet,
Han Maas
@Mili en Han: Dank voor de hartjes. De jeuk houdt spontaan even op.
Een nieuw woord voor mij ’typo’. Had ik nog niet van gehoord. Wel van ‘hypo’ en ‘hippo’. Maar dat in relatie tot suiker en neushoorns. Dank voor dit nieuwe woordinzicht. En nee, geen typo’s in dit stukje. Slechts vreselijk vleselijk ongemak.
Ja, ik weet ook niet waar mijn lurven zitten, maar je raakt een lichaamsonderdeel