We noemen ons: Duo Strijk en Zet en Barbara is, al voordat ze mijn vrouw werd, onze assistente. Zij geeft de verschillende strijkijzers aan, waarmee wij onze stunts uitvoeren. Jongleeracts met een knipoog naar het verleden. Gietijzeren bakjes gevuld met gloeiende kolen, massieve blokken opgewarmd op een potkacheltje en de […]

Het zal bijna vijftig jaar geleden zijn geweest. Toch zie ik het tafereel nog zo voor me. Mijn moeder stond te strijken in de kamer beneden. Veel later was er ruimte voor een aparte strijkkamer. Maar in die tijd was dat nog gewoon mijn meisjeskamer. We zullen hebben gekletst, over […]

Nederland doet het als klein land tussen de grote mogendheden steengoed. Maar toch moet me iets van het hart. Hoeveel meer had Nederland kunnen scoren indien de vierde plaatsen ook beloond zouden worden? Zowel individueel als in de teamsport visten onze olympische sporters net achter het net? Ik pleit dan […]

“We willen kaas,” zeiden we tegen de man van de winkel. De man schrok hevig. “Dan moeten jullie op de zuivelafdeling zijn,” stamelde hij. We gingen naar de zuivelafdeling, maar daar was geen kaas. Gevlucht, constateerden we. We verspreidden ons over de winkel op zoek naar de kaas. We liepen […]

Mijn moeder is geboren op 20 augustus 1921, nu vijfennegentig jaar geleden. Eind 2006 overleed zij. Van haar leerde ik veel woorden, algemeen bekende maar ook woorden die vooral zij gebruikte. Bijvoorbeeld, ‘belatafeld’ waar anderen ‘belazerd’ zouden zeggen. ‘Ben jij helemaal belatafeld?’ Zij gebruikte nog apparaten die inmiddels in onbruik […]

Uit gewoonte zette zij het vaasje al op het aanrecht nog voordat hij het wekelijkse bloemetje voor dat vaasje kocht. Zij zei niets, en hij ook niet als ze van de kapper kwam. Maar bij hem weggaan, juist voor zijn pensioen…? De producten van hun huwelijksplicht hadden de kant van […]

Van hun eerste straatoptreden kochten ze een pakje friet. Ze waren vergeten hoe lekker dat was. Met de laatste friet schraapte hij zorgvuldig de laatste mayonaise van het krantenpapier. ‘Hee,’ zei hij. ‘Deze jongen gaat koning worden!’ ‘Dat wist ik al. En hij gaat het geweldig doen,’ zei ze. Hij […]

Naast zand en steentjes aten ze geregeld een konijn of een vis die ze konden vangen. Ze praatten over alles en nog wat. En ze praatten vooral over de hulsels waarvoor ze gevlucht waren uit de maatschappij. ‘Er komen er alsmaar meer bij,’ zei de zwerver. Het meisje knikte. ‘Hersenloos […]

De zwijgzame zwerver maakte er geen probleem van dat ze een plekje onder ‘zijn brug’ nam om te slapen. De dagen gingen als een trein voorbij. Het meisje was zeer proper: iedere ochtend nam ze een oergezond modderbad in de modderpoel nabij de brug. En iedere keer nadat ze dit […]

De hele dag liep de keizer al te ijsberen door zijn gigantisch grote kasteel. Iedereen lachtte hem uit. Vierkant in zijn gezicht. De hovelingen namen niet eens moeite om het te camoufleren. Niks geen guitige glimlachjes achter wegwuifhandjes. Nee, gewoon voluit. Het was niet omdat de keizer in zijn nakie […]

Ze hadden tien jaar een relatie gehad. Maar de glans ging eraf. Steeds vaker hadden ze ruzie. Te vaak lag ze met zichzelf in de knoop. Haar tranen drupten regelmatig op zijn smetteloze witte overhemd. Hij probeerde haar te begrijpen en te helpen. Maar de laatste weken voelde dat anders. […]

Witte was links, bonte was rechts, in hun eigen manden. De strijkwas in het midden. Verzameld uit de andere manden. De plank uitgeklapt. De mobiele telefoon op het ijzeren rekje. De strijkbout op de zijkant, naast het rekje, naast de telefoon. Het snoer naar de haspel. Een overhemd met het […]

Het begon met de vlieg. Hij vloog niet zomaar wat rond, hij maakte figuren in zijn vlucht. Doelbewust. Boodschappen waren het. Opeens wist ik dat. Ik keek uit het zolderraam naar buiten. Schijnbaar met willekeurige tussenposen liepen er mensen voorbij. Maar het was geen willekeur. De voorbijgangers waren instrumenten, bespeeld […]

Zanna kijkt op als de mannen met dikke regenwormen over hun schouders binnenkomen. ‘Wat veel!’ roept ze uit. ‘Dankzij de vele regen van de afgelopen dagen,’ zegt Zegge. De mannen leggen de wormen midden in de hal op de grond. ‘Barre, Ilonka, passen jullie op dat ze niet wegkruipen?’ Opgewonden […]

Rederijkers vroegen mij om ook eens mee te doen ze mochten naar een landjuweel en wilden een blazoen ik schilderde een grote bij al op een houten luik een kamer was niet nodig want ze dichtten bij een kruik. De hele dag dan zwegen ze want ieder had zijn vak […]