Ze kwamen me ophalen van het station in het oosten van het land. Ik werd vervoerd naar een dorpje verderop. Daar ging het gebeuren. Ik was uitgenodigd door de president van de vrouwelijke Rotary-kring en ging een verhaal houden over een project voor misbruikte meisjes. Wellicht zouden zij Aldaar hun geld aan gaan geven. Maar er was concurrentie van de plaatselijke vereniging voor het behoud van paddenpoelen.
Ik hield mijn praatje letterlijk tussen de schuifdeuren van de woonkamer. Soms werden mijn teksten luid herhaald, voor de hardhorende leden. Het verhaal maakte indruk.
Later belde mevrouw de president me op. “Prima verhaal, ons geld gaat naar jullie project”. Ik bedankte haar uitvoerig, met een gemengd gevoel over de liefdadigheid.
Arme kikkers.
Lisette, paddenpoelen en kikkers nemen een ongelofelijk belangrijke plek in mijn leven in.
Misbruikte meisjes gaan mij echter nóg veel meer aan het hart en dát hartje speel ik hierbij welgemeend weer aan jou door.
‘Aldaar’ zou ik niet met een hoofdletter schrijven.
Herkenbaar. Er zijn zo veel goede doelen die je allemaal wel zou willen steunen, maar je moet kiezen. Ik zie haar staan tussen de schuifdeuren, zenuwachtig en al.
@Ewald: Aldaar is een foutje hoor, moest gewoon daar (zonder hoofdletter) staan.
@Nyceway: dank voor je herkenning!
Graag gelezen.
@Levja: graag geschreven
keuzes zijn altijd moeilijk, hetgeen wat niet gekozen wordt heeft paddenpech in dit geval!
@Marie, bestaat dat woord, paddenpech? Had ik dat maar geweten!
zeer levensecht geschreven, ook dat in verband zo gewichtig klinkende president.
@José, dank je, ik heb ook veel moeite gedaan om over het woord president verder te denken dan Donald T!