Geven is een mooie vorm van geluk delen. Evenals bij behalen en ontvangen, een sociaal gebeuren. Nemen daarentegen is het isoleren van geluk, of eigenlijk meer het opzettelijk ontnemen van het geluk van de ander. Hoe zit het dan met krijgen? Is dat vergelijkbaar met opdoen, oplopen en incasseren; kortom […]

Vakantie. Voor velen een mooie tijd, denk ik zo. Rust, genieten, samen zijn. Even de druk van de ketel. Maar soms is dat anders. Is vakantie een verplichting van niets moeten. Verplichte rust. Verplichte vrijheid. En dus een soort gevangenschap. Rust is dan geen rust voor het hoofd. Vrijheid is […]

Ik ben een bosmens. Ooit ontgonnen mijn voorouders de Veluwse oergronden. Er verschenen weilanden en akkers, door bomen omringd. Dat soort erfelijk materiaal verdwijnt niet uit je genen. Nu wij ons wijnboerderijtje op een groene berghelling verruild hebben voor een plek aan zee, is het even wennen. Het ligt niet […]

Waar wacht je op? Hoe lang nog voor je geboren wilt worden? De dag kriekt tevoorschijn, ik vraag me af of de zon vandaag op jou zal schijnen. Insecten beginnen te zoemen, bijen en bloemen voor dit nieuwe leven. Ik lig hier met mijn dikke buik. Wie zal jij zijn […]

Twaalf zijn er al geweest. En vandaag is het de dertiende. Ja, ik heb ze geteld, echt. Dertien zijn het er vandaag. Op de kop af. Dertien vrijdagen. En deze laatste is bijna voorbij. Frank en vrij als Frank tenminste nog wakker is. Die gaat deze dertiende vrijdag in het […]

Voor mij zie ik een flinke tachtiger op de fiets. Hij draagt een grijze ribfluwelen broek, licht versleten op de knieën, opgehouden door een paar bretellen over een vaalblauw manshemd met korte mouwen. De mand op de bagagedrager van zijn fiets verraadt dat hij behoort tot het uitstervend ras van […]

De lerares liet ons regelmatig onzinnige teksten in de vertaalopdrachten doorstrepen, nogal krachtig gebaar namens zo’n frêle vrouw. “De tedere meisjes plukken de mooie rozen”. Iets verderop in dezelfde opdracht plukten de mooie meisjes de tedere rozen. Het was een manier om Latijn te leren (en ik kan die zinnetjes […]

Voor ons, Groninger studenten, was de Gezinsbode een dagelijkse informatiebron. Maar voor ik het blad kon lezen, moest eerst mijn stokoude hospita het blad spellen. Geen nood, tegenover haar huis aan de Meeuwerderweg in Groningen, kon ik de Gezinsbode bij supermarkt Dreize lezen. Daar las ik eens het opmerkelijke Gezinsbode […]

Ik zat daar, in de tuin. Die tuin met het rode grint en één boom, precies in het midden. Je weet wel, die ene tuin. Ik was daar lekker in de grond aan het pikken, op zoek naar iets lekkers. Een worm ofzo. Komt er ineens, uit het niets, een […]

Vandaag is het vrijdag. Ik weet wat me te doen staat. In de tram zoek ik meteen naar een slachtoffer. Slachtoffer? Zo kan ik dat toch niet noemen? Een vrijoffer is beter uitgedrukt. Een offer om mee te vrijen op deze mooie vrijdag. Iedere week komt hij weer. De vrijdag. […]

Ze werd eenentwintig. Liever was ze dat nooit geworden. Haar lichaam kon het vechten niet meer aan. Ze was kapot en moegestreden. De donkerheid had alles van haar in beslag genomen. Haar gevoel, haar verstand, haar hart. Er was geen ik meer. Enkel duisternis, leegte, eenzaamheid, wanhoop. Het was zo […]

Ik lig te woelen in mijn bed. Heel voorzichtig. Kan de slaap niet vatten en naast me ligt een lieve schat. Als ik stil lig hoor ik haar zachtjes ademen, haar kleine appelborstjes gaan koddig op en neer. Ik kan er uren naar kijken, zelfs in het donker. Haar haren […]

De flamencodanseres klakt haar onnavolgbare ritmes onder haar ruisende rokken, een vingerknip weg van de derde operatie aan haar verstampte knieën. De boerin trekt zich na het melken omhoog aan de schoft van de koe. Het zachte gekraak van haar knieën verraadt de pijn die ze heeft, elke dag bij […]

Als ik je vooruit duw, zet je je schreeuwend schrap. Als jij aan mijn arm en leven trekt, ruk ik me ervan los. Elkaar ontmoeten eindigt steevast in twee stampvoetende richtingen. Een goed moment bestaat uit liefdevol zoenen, gevolgd door protesterend luisteren en een luidkeelse finale. Als we maar geduldiger […]

Een van mijn buren, Armageddon noem ik hem maar uit discretie, heeft nog nooit het nationaal territorium verlaten. Niet om principiële redenen overigens, maar uit pure angst. Bovendien heeft hij hier best wel een opwindend leven. Als er beneden in de hal ook maar één boomblaadje ligt, vertelt hij schuimbekkend […]