Er ligt geen enkele regeling aan ten grondslag. Het feit dat de buurman en ik dezelfde voordeur hebben maakt ons tot voordeurdeler. Beide bewoners op hetzelfde adres, zelfs het huisnummer gelijk. In Nederland is dat ongewoon, hier in Duitsland is dat meer standaard dan uitzondering. Vaak zie je grote en […]

We woonden een paar jaar samen. Eerst leefden we in een studentenflat. Daarna groeiden we door naar een gewone flat, in een buurt waar vooral oud-studenten woonden. Een heerlijke tijd. Ik studeerde af als psychologe, een vak dat in de jaren tachtig geen enkel perspectief bood op een betaalde baan. […]

Ik weet niet precies meer wanneer ze in mijn leven kwam, maar ze is nooit meer weggegaan. En ik heb er nooit geen spijt van gehad. Ze wist meer als mij en corrigeerde me als ik iets fout schreef. Zelfs mijn gesproken woord verbeterde ze. Als voordeurdelers gingen we door […]

Pas nadat ik het huis uit was, besefte ik wat een fantastische moeder ik had. En dan bedoel ik meer ‘moeder de huisvrouw’ dan ‘moeder de mamma’. Ze was lief op een niet aanhalige manier. Altijd vrolijk haar repertoire aan Marialiedjes zingend, terwijl haar handen bezig waren met iets heel […]

Grote steden hebben er drukbezochte en beruchte buurten voor. Dorpen hooguit een club of een enkel huis. De opzet is overal hetzelfde, het resultaat vaak ook. Zelf had ze nooit gedacht om zo aan het werk te gaan, maar het besluit was genomen met het volle verstand en welbewust. Een […]

Hier sta ik dan, de jongste van de 4, afscheid nemend van weer een dierbaar persoon. Jij onze vrolijke broer, genietend van lekker eten, je shandy en de Nederlands talig muziek. Op feestjes nam je de microfoon in je hand en zong je uit volle borst mee. Iedere twee weken […]

Al vanaf het eerste spelletje dat ik speelde, was winnen altijd het doel. En dan bedoel ik niet ‘gewoon willen winnen’, nee, het was een obsessief er alles voor over hebben om als nummer één uit de bus te komen. Ik speelde vals en had daar geen enkel schaamtegevoel over. […]

Leuk stukje. Dank je. Geen dank. Schrijfthema mooi uitgewerkt. Dank je. Graag gedaan. Maar toch bedankt, hoor. Kleine moeite, hoor. Nogmaals dank. Nogmaals, graag gedaan. Aardig stukje weer. Weer? Ja, je vorige stukje was ook aardig. Alleen mijn vorige stukje? Nee, je laatste tien stukjes ook. Ah, dat is beter. […]

Zijn pass was fluweel. Zijn aanname briljant. Die van ons niet. Een vriendinnetje had hij nooit. Het was in de tijd dat een kast alleen was om er iets in op te bergen. Vaak geblesseerd. Liesblessures. ‘Welk standje heb je nou weer gedaan, Fred?’ Fred zei niets. Wij wel, variërend […]

Nooit te oud om te leren. In 2021 werd menigeen verrast met de woorden; “ik heb daar geen actieve herinnering aan” of van gelijke aard, “voorzitter, ik vind het ruk dat ik het me niet herinner”. En nog meer van die briljante uitspraken; “Ik heb niet gelogen maar ik heb […]

Even aarzel ik of ik mijn leeftijd wil invullen op de aanmelding voor de les. Er mag in groepjes van vier gesport worden. Met het invullen van mijn leeftijd zal ik vast in het krukkende kneuzengroepje terechtkomen. Ik voel me helemaal geen tweeënzestig! Maar eerlijkheid duurt het langst, dus meld […]

“Het is altijd een gepuzzel, he, met die fietstassen?!”, roept Agnes naar een mevrouw die mopperend een pakje koekjes in de overvolle fietstas probeert te wurmen. Haar fiets staat ernaast. Vanwege de anderhalvemetermaatregel wacht ze even tot ze klaar is. Een pak beschuit rolt over het parkeerterrein. Dat probleem heb […]

‘Weet u wat het is, meneer? Mensen kijken zo naar zichzelf. Het begint gezellig, maar dan komen de kwalen: liesblessures, jicht, reuma… Afijn, ik zal u verder niet lastigvallen met wat ik allemaal mankeer. Het is omdat u ernaar vroeg, anders was ik er nooit over begonnen. Ben je gek. […]

‘Meneer Rilke…?’ ‘Ja…’ ‘Heeft u misschien nog een goede schrijftip voor me?’ ‘Hoezo?’ ‘Omdat al die schrijfgoeroes en deskundologen elkaars clichés nazeggen of juist rabiaat bestrijden.’ ‘Dus jij wilt…’ ‘Ja, een schrijftip waar ik echt iets aan heb.’ ‘Schrijftips projecteren vaak de eigen grenzen.’ ‘Was ik al bang voor…’ ‘Je […]

‘Komt u verder, meneer Vreeswijk.’ ‘Fijn. Mijnheer Hagendoorn…’ ‘Hagedorn is de naam. Maar u mag wel Ewald zeggen.’ ‘Ewoud. Allereerst, de heer Maas is niet mijn vriend. Integendeel. Als ik aan hem denk schiet die oude liesblessure er weer in. Maar dat is fysiek. Het psychische gedeelte – en ‘fysiek […]