Tegenwoordig lopen we gebukt door de woonkamer; het plafond is onder onophoudelijke druk van steeds meer criminaliteit een flink stuk naar beneden gezakt. Ik vraag me af waar ik de afstandsbediening gelaten heb, maar voordat ik kan gaan zoeken, moet ik eerst plaatsmaken voor weer een horde vreemdelingen, die roeptoeterend […]

Het is 5 uur en ik moet opeens vier keer achter elkaar plassen en dat is raar. Zelfs hoogzwanger kon ik dat altijd beperken tot een keer per nacht. De hele dag door lever ik recepten af met nitrofurantoine aan vrouwen met blaasonteking in de apotheek, dus het komt vaker […]

Het ‘Hátte, Hátte, PFFFFFFF, AAAW’ door de babyfoon is het startschot van de dag. Van douche naar kinderkamer, naar keuken, naar ontbijttafel, het gaat allemaal in razendsnel tempo. Kind 1 vraagt nog een knuffel terwijl een handje van kind 2 vanuit de draagzak naar mijn ogen grijpt. “Opzij, opzij, opzij, […]

Inmiddels zijn er acht maanden verstreken sinds David voor het eerst voet zette in de wachtruimte van het Juridisch Loket. De flair die toen nog als een Burberry sjaaltje om hem heen zwierde, had plaatsgemaakt voor een franjeloos voorkomen. Na die eerste ontmoeting met zijn casemanager volgen vele afspraken. David […]

Van mijn vader moest ik peren kopen. ‘Peren van zes jaar oud,’ zei hij, ‘die zijn het lekkerst.’ ‘Hoe weet ik of ze zes jaar oud zijn?’ vroeg ik. Hij gaf me een aanwasboor en legde me uit hoe ik de jaarringen moest tellen. Bij de groenteboer draaide ik de […]

De wekker gaat af. Ik heb zelf het deuntje ingesteld; een melodie uit een computerspel uit een ver verleden, wat me terugbrengt naar dat wat reeds voorbij is. Ik snooze hem. Mijn ogen vallen automatisch dicht. Dat is niet verwonderlijk, als je nagaat dat ik gisteren wederom laat ben opgebleven. […]

Ksutopia. Zo spreek je het uit. De iks in schrijftaal ziet er prachtig uit. Met armen en benen even ver gestrekt. In spreektaal wordt het een ander verhaal. Bij een iks duikt na de ‘i’ een ‘s’ op. Ksu, ksi, kse, ksa, kso. Of een ‘z’. Kzu, kzi, kze, kza […]

Tussen droom en daad staan volle wasmanden en dorstige planten, vervallen yoghurtpotjes en rondslingerende kindersokjes, stapels linnen en smoezelige spinnen, broodkruimels en stinkende luiers, binnengesmokkeld zand door eentje dat moegespeeld een zaagje spant, verf op tafels en stoelen met bijbehorende deugnietensmoelen, weerbarstige melktandjes en rondvliegende washandjes, een salvo aan waaromvragen […]

Ik kan er niks aan doen, ik barst in tranen uit. Mijn dochter schrikt, maar voor ze iets kan zeggen gaat haar telefoon. ‘Hoi, pap. Ja, we zijn net in het huis. Schattig. Mam is helemaal ondersteboven van je lieve tekst.’ Vanmorgen heb ik hem gevraagd of hij vandaag alsjeblieft […]

Uil heeft sinds gisterenavond pijn aan zijn nek. Hij werd door Raaf begroet toen hij voorbij diens boom vloog, draaide zijn hoofd om voor een wedergroet en verrekte zo zijn nek. Voor een uil bepaald geen kleinigheid, want hij raakt daarmee zijn panorama kwijt. Uil heeft vandaag nog geen oog […]

Een opgezwollen reus is gekozen door de suikerproppers de luie poppen van een ruig volk zochten toppers nu buigen koppen voor een dikke titaan hij bouwt gelijk een muur waar ridders op staan. Hij heeft de troef in de handen. Een opgezwollen vinger die wijst naar de vele landen die […]

‘De duivel verleidt niet met slangen of tweekoppige mensen.’ Zo schreef Umberto Eco ooit in één van mijn lievelingsverhalen. Daar ben ik nu niet meer zo zeker van. Eén geraamte, twee schedels en negen halswervels… Iemand begroef deze mensen met wat gerief uit een ander bouwpakket, een slechte Ikea-grap. Maar […]

Ik wist op kantoor al welke het moest zijn. Nu sta ik een halve werkdag en een file verder in mijn woonkamer met de verwarming net aan en mijn jas naast me op de grond. Ik geef het hendeltje een klein duwtje en pak de hoes op. Terwijl de eerste […]

Het is druk in de kroeg en de mannen druipen een voor een binnen. In hun hand dragen ze een langwerpige tas van een meter. Ze begroeten elkaar droog. Met een klein knikje en een snelle hand. Hangen daarna hun jas op, trekken hun portemonnee en gooien een euro in […]

Als kind zag ik meer zwerfstenen dan straatstenen. Zelf was ik een dondersteen. Maar dat was in de steentijd. Later volgde er een kopertijd, bronstijd (ja met één t, die met twee t’s is echt iets anders) en ijzertijd. En dan nu het digitale tijdperk. Als je die vernoemt naar […]